III SA/Gd 162/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi P. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia: przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie jako miejscowo właściwemu. Pismem z dnia 29 grudnia 2021 r. pełnomocnik reprezentujący P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 listopada 2021 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 października 2020 r. o nałożeniu na podstawie art. 92 a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym kary pieniężnej 5000 zł względem P. P., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A. z siedzibą w R. [...] który to adres jest jednocześnie miejscem zamieszkania skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie konsekwencji tego ustalenia rozpoznać ją bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych mówi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Mając jednak na uwadze przedmiot niniejszej sprawy dostrzec należy, że w dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm.). Stosownie do treści § 1 tego rozporządzenia, rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie siedziba (adres zamieszkania) przedsiębiorcy to R. [...]. Dostrzec należy, że na obszarze Polski znajduje się kilkadziesiąt miejscowości – wsi i przysiółków - o nazwie R. (w tym również jedna na terenie województwa pomorskiego). Podany w skardze kod pocztowy miejscowości pozwala jednak na jej jednoznacznie zidentyfikowanie jako miejscowości położonej w gminie Z., w powiecie [...], w województwie lubelskim. Zgodnie zaś z rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 ze zm.) dla obszaru województwa lubelskiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (§ 1 pkt 6 cyt. rozporządzenia). Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej przepisy rozporządzeń Prezydenta RP oraz siedzibę (adres zamieszkania) skarżącego przedsiębiorcy na terenie województwa lubelskiego, właściwym sądem do rozpoznania jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Stosowanie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku, stwierdzając swoją niewłaściwość w sprawie, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.