III SA/Gd 170/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Starosty z dnia 3 stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "czynności Starosty wyrażone w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2012 r. o odmowie wszczęcia postępowania o zwrot części opłaty za wydanie karty pojazdu o numerze rejestracyjnym [...]". Działaniom Starosty i zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego przez zastosowanie w sprawie przepisu § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu w sytuacji, w której powołany przepis jest niezgodny z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 Prawa o ruchu drogowym, jak i z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP oraz art. 90 akapit pierwszy Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, co stwierdził wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt U 6/04 Trybunał Konstytucyjny. Do skargi W. K. dołączył kopię postanowienia Starosty z dnia 3 stycznia 2012 r., nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu o numerze rejestracyjnym [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. określa właściwość sądów administracyjnych. W pkt 2 tego przepisu, w odniesieniu do postanowień wydanych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym zawarta została zasada, że kontroli sądu administracyjnego podlegają wszystkie postanowienia, na które przysługuje zażalenie, a ponadto postanowienia kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaś art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. dopuszcza zaskarżenie aktów i czynności organów administracji publicznej (dotyczących obowiązków wynikających z przepisów prawa) a nie mających formy postanowienia. W niniejszej sprawie za przedmiot zaskarżenia uznać należało postanowienie Starosty z dnia 3 stycznia 2012 r., nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania o zwrot części opłaty za wydanie karty pojazdu o numerze rejestracyjnym [...], a nie czynność Starosty [...] mającą za przedmiot odmowę zwrotu opłaty za kartę pojazdu. Trzeba bowiem odróżnić prawną formę działania organu administracji publicznej jaką jest postanowienie (w tym postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania) od zbiorczej kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie można uznać za czynność z zakresu administracji publicznej postanowienia wydanego przez organ administracji na podstawie konkretnych przepisów procedury administracyjnej. Zaskarżone postanowienie Starosty [...] z dnia 3 stycznia 2012 r. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku W. K. o zwrot części opłaty za wydanie karty pojazdu o nr rejestracyjnym [...], stanowiące rozstrzygnięcie organu I instancji, wydane zostało na podstawie art. 61a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 60, art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) i art. 70 § 1, art. 72, art. 79 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zgodnie zaś z treścią art. 61a § 2 k.p.a. na postanowienie to przysługuje zażalenie. Rozstrzygnięcie powyższe zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Starosty, w terminie siedmiu dnia od dnia jego doręczenia. Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zażalenie na powyższe postanowienie, w wyznaczonym terminie wniósł W. K. domagając się jego uchylenia. Pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. organ I instancji przekazał zażalenie do organu wyższego stopnia wraz z aktami sprawy, jednakże organ odwoławczy nie wydał jeszcze rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji należy uznać, że skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu I instancji – Starosty (co do której w toku postępowania administracyjnego merytorycznie nie wypowiedział się jeszcze organ odwoławczy) jest niedopuszczalna. Z uwagi na powyższe skarga podlegać musiała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.