III SA/Gd 174/25

PostanowienieWSA w Gdańsku2025-05-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Sudoł

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez skarżącego, po tym jak organ administracji uwzględnił skargę w trybie autokontroli, uzasadnia umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę lub gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W sytuacji, gdy organ administracji uchylił zaskarżone postanowienie w trybie autokontroli, a następnie skarżący cofnął skargę, obie przesłanki do umorzenia postępowania są spełnione. Cofnięcie skargi jest skuteczne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu.
Stan faktyczny
Skarżący K. R. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Pomorskim, które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Skarżący twierdził, że odwołanie złożył w terminie. Organ administracji, w odpowiedzi na skargę, uchylił zaskarżone postanowienie w trybie autokontroli i przekazał sprawę do rozpoznania w trybie odwoławczym. W związku z tym skarżący cofnął skargę, a sąd rozpoznał wniosek o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Pomorskim z dnia 10 lutego 2025 r., nr WZON.9531.1.2524.2024 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: umorzyć postępowanie. K. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Pomorskim stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Gdańsku w dniu 6 listopada 2024 r. Skarżący podniósł, że odwołanie zostało przez niego złożone w ustawowym terminie, na dowód załączył do skargi kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej wraz z kserokopią potwierdzenia odbioru. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Pomorskim, wnosząc o umorzenie postępowania, wskazał, że uwzględnił skargę w całości i postanowił o uchyleniu zaskarżonego postanowienia, w wyniku czego sprawa odwoławcza zostanie rozpatrzona na podstawie odwołania złożonego przez skarżącego. Skarżący, w piśmie datowanym na dzień 6 maja 2025 r., oświadczył, że w związku z uwzględnieniem jego skargi przez organ w całości, cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., mamy do czynienia natomiast, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja (czy też, jak w rozpatrywanej sprawie, postanowienie) zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 (por. T. Woś (w:) Woś T. (red.), Knysiak-Sudyka H., Romańska M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, tezy do art. 161, LEX). W rozpatrywanej sprawie wystąpiły dwie przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Mianowicie, organ tuż po wniesieniu skargi skorzystał z trybu autokontroli przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uwzględnił skargę. Z akt sprawy wynika bowiem, że po wniesieniu skargi na postanowienie wydane w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Pomorskim postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2025 r., nr WZON.9531.1.2524.2024, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do rozpoznania w trybie odwoławczym. W rezultacie, skarżący oświadczył, że cofa skargę. Sąd uznał przedmiotowe oświadczenie za skuteczne i niepozostające w sprzeczności z prawem. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło