III SA/Gd 178/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie WSA Krzysztof Gruszecki, Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Protokolant Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi B. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 08 lutego 2005 . nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 23 grudnia 2004r. nr [...]; 2) stwierdza, ze zaskarżona decyzja nie może być wykonana. III SA/Gd 178/05 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia 23 grudnia 2004r. nr [...] Prezydent Miasta [...] orzekł o utracie przez B. B. statusu osoby bezrobotnej od dnia 5 listopada 2004r. z powodu podjęcia pracy krótkookresowej. Podstawę do wydania orzeczenia o takiej treści stanowił przepis art. 33 ust.4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.). B. B. złożyła od powyższej decyzji odwołanie wnosząc o jej uchylenie. Strona nie zgadza się ze sposobem działania organów promocji zatrudnienia. Nadto wskazuje, że uzyskiwane przez nią dochody nie wystarczają na przetrwanie, jest też wielką niewiadomą przez jak długi okres czasu strona będzie pracować na umowę zlecenia. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 33 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, decyzją z dnia 8 lutego 2005r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że B. B. w dniu 4 września 2003r. została zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy [...] jako osoba bezrobotna. W dniu 23 grudnia 2004r. strona złożyła w urzędzie pracy oświadczenie, że z dniem 5 listopada 2004r. podjęła pracę na podstawie umowy zlecenia. Powołując się na treść art. 33 ust. 4 pkt 1 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy organ wskazał, że starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków o których mowa w art. 2 ust.1 pkt 2 powołanej ustawy. Ten z kolei przepis, zawierający ustawową definicję osoby bezrobotnej, za taką karze uznać osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-d lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie(...). Pod pojęciem zatrudnienia rozumieć należy wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego oraz umowy o pracę nakładczą ( art. 2 ust. 1 pkt 43 powołanej ustawy), zaś pod pojęciem innej pracy zarobkowej wykonywanie m.in. pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło ( art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy). Zdaniem organu, z powołanych przez niego przepisów wynika, że podjęcie innej pracy zarobkowej stanowi negatywna przesłankę do posiadania statusu osoby bezrobotnej i to bez względu na długość trwania umowy będącej podstawą wykonywania pracy, jak i osiągniętego z tego tytułu wynagrodzenia. Tym samym, skoro oczywiste jest, że strona z dniem 5 listopada 2004r. podjęła prace na podstawie umowy zlecenia konieczne było pozbawienie jej statusu osoby bezrobotnej i co znajduje podstawę do zastosowania w sprawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Organ stwierdził również, że z uwagi na treść przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie, bez znaczenia dla jej rozstrzygnięcia maja pozostałe okoliczności wymienione w odwołaniu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosła B. B. wnosząc o jej uchylenie i zarzucając jej brak zgodności z prawem. Skarżąca neguje zasadność uwzględnionych przy rozstrzygnięciu sprawy przepisów, wskazując, że stawia ją to w niekorzystnej sytuacji odnośnie możliwości ponownego uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Nadto nadal podtrzymuje stanowisko w sprawie przyznania jej świadczenia przedemerytalnego. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do poruszonej w skardze kwestii przyznania skarżącej świadczenia przedemerytalnego, wskazał, że nie było ona przedmiotem postępowania przed organami obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzygając w granicach danej sprawy, sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi. Dokonując kontroli decyzji wydanych w niniejszej sprawie Sąd uznał, że skargę należało uwzględnić. Zgodnie z treścią art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z wyżej wymienionym przepisem bezrobotnym jest o osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-e i g, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej w systemie wieczorowym, zaocznym lub eksternistycznym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli spełnia ponadto inne wymienione w tym przepisie przesłanki ( lit. a do k). Wśród tych innych przesłanek ustawodawca w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h) ustawy uzależnił uzyskanie statusu osoby bezrobotnej od faktu nie uzyskiwania miesięcznego przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. Przychodem, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy jest przychód z tytułu innego niż zasiłek lub inne świadczenie wypłacane z Funduszu Pracy, podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że ustawodawca nie wyklucza uznania za bezrobotnego osobę, która z różnych tytułów uzyskuje miesięczny przychód w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania organy orzekające w sprawie do tego faktu w ogóle się nie odniosły. W aktach sprawy brak jest umowy zlecenia, którą skarżąca zawarła w dniu 5 listopada 2004r. z Centrum Kształcenia Ustawicznego w S., która winna była zostać włączona do akt w postaci umożliwiającej zapoznanie się z nim Sądowi, a w uzasadnieniu decyzji winna zostać dokonana jego ocena. Organy obu instancji temu obowiązkowi uchybiły, co powoduje, że Sąd nie może dokonać zbadania zgodności zaskarżonych decyzji z prawem. Oznacza to również, że stan sprawy nie został należycie wyjaśniony. Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zawarta w art. 7 k.p.a. zasada nakazująca organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Z kolei art. 77 § 1 k.p.a. mówi, że organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Z przedstawionych wyżej względów Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Rozpatrując sprawę ponownie organy winny w sposób nie budzący wątpliwości uzasadnić swoje stanowisko w sprawie, w tym zwłaszcza winien zostać uzupełniony materiał dowodowy sprawy poprzez dołączenie do niego umowy zlecenia, co z kolei pozwoli na dokonanie prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy z uwzględnieniem treści cytowanych wyżej przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z postanowieniami art.152 powołanej ustawy z uwagi na uwzględnienie skargi Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.