III SA/Gd 182/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie w sprawie. E. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 9 września 2013 r., którą odmówiono E. W. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności tj. niepełnosprawnym ojcem, K. K.. Powodem odmowy było przekroczenie kryterium dochodowego określonego w art. 16a ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.). W ocenie organu odwoławczego wnioskodawczyni nie spełnia także przesłanki określonej w 16 a ust. 1 cyt. ustawy, zgodnie z którym specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli zrezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione wystąpieniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13) do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "Czy art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Ocena konstytucyjności art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych będącego podstawą prawną zaskarżonej decyzji ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2775/13 i I OSK 2829/13 - dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl). Z ustaleń Sądu wynika ponadto, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą K 38/13, zainicjowane wnioskiem z dnia 26 lipca 2013 r., złożonym przez grupę posłów na Sejm RP, o zbadanie zgodności przepisów art. 16 a ust. 2 – ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. Definitywne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od toczących się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowań mających na celu zbadanie zgodności z normami wyższego rzędu wskazanych powyżej regulacji zawartych w ustawie o świadczeniach rodzinnych. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.