III SA/Gd 182/15
PostanowienieWSA w Gdańsku2015-03-17
Skład orzekający: Felicja Kajut
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo twierdzenie strony o wystąpieniu tych przesłanek nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku.Stan faktyczny
Skarżący J. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta w sprawie skierowania na badanie psychologiczne. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na art. 159 § 1 k.p.a. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2014 r. sygn. akt [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący J. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2014 r. sygn. akt [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 30 grudnia 2013r. w sprawie skierowania na badanie psychologiczne.
W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na art. 159 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji przywołanego przepisu wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek w tym przepisie zawartych, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.
Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił istnienia takich okoliczności. Skarżący nie podał jakichkolwiek danych, które sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto nie ma podstaw do prowadzenia przez Sąd w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń.
Samo twierdzenie, czy też przekonanie skarżącego o wystąpieniu przesłanek
z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może być podstawą uwzględnienia wniosku.
Podkreślenia wymaga, że sąd przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny zasadności skargi.
Na marginesie Sąd zauważa, że powołany we wniosku jako podstawa wstrzymania wykonania decyzji art. 159 § 1 k.p.a. nie miał w sprawie zastosowania, jak bowiem wcześniej wskazano, podstawę rozpoznania wniosku stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tej sytuacji Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło