III SA/Gd 184/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 525/23 w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Gdańsku z dnia 7 czerwca 2023 r., nr WIGK-II.7221.12.2023.AG w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji odmawiającej wprowadzenia zmiany do ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić zażalenie z dnia 28 maja 2025 r. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2025 r. sygn. akt III SA/Gd 184/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lutego 2024 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 525/23. Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o trybie wniesienia skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 marca 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 205 akt sądowych). Pismem z dnia 27 marca 2025 r. R. K. wniósł "Sprzeciw w związku z otrzymaniem 27.03.2025 r. postanowienia z dnia 19 lutego 2025 r. sygn. akt 184/24 Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu skargi". Wniesiony środek zaskarżenia został sporządzony osobiście przez R. K. i przez niego odręcznie podpisany. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2025 r. ww. pismo skarżącego zatytułowane "Sprzeciw" z dnia 27 marca 2025 r. uznane zostało za skargę kasacyjną (złożoną osobiście) wniesioną w terminie. Postanowieniem z dnia 5 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 184/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego R. K. datowaną na dzień 27 marca 2025 r. Podstawę prawną odrzucenia skargi kasacyjnej stanowił art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), to jest stwierdzona przez sąd niedopuszczalność skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącego, bez zachowania wymogów z art. 175 p.p.s.a., dotyczących przymusu adwokacko-radcowskiego. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 28 maja 2025 r wraz z pouczeniem o prawie strony do wniesienie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia oraz pouczeniem dotyczącym wymogów jakie musi spełniać zażalenie. W tym zakresie wskazano, że zażalenie musi czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego uchylenie lub zmianę, jak również zawierać zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Pouczono także stronę, że od zażalenia pobiera się wpis w wysokości 100 zł oraz że w przypadku zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, zażalenie to powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 260 akt sądowych). W dniu 3 czerwca 2006 r. skarżący wniósł do Sądu datowany na dzień 28 maja 2025 r. "Sprzeciw w związku z otrzymaniem 28 maja 2025 r. pisma (...) sygn. akt III SA/Gd 184/24 WSA w Gdańsku wraz z odpisem postanowienia z dnia 5 maja 2025 r. sygn. akt III SA/Gd 184/24 o odrzuceniu rzekomej skargi kasacyjnej". Wniesiony środek zaskarżenia został sporządzony osobiście przez R. K. i przez niego odręcznie podpisany. Skarżący zaznaczył, że nie zgadza się stanowczo z otrzymanym 28 maja 2025 r. "Postanowieniem z dnia 5 maja 2025 r. sygn. akt III SA/Gd 184/24 o odrzuceniu rzekomej skargi kasacyjnej z dnia 27 marca 2025 r., której nigdy nie składałem." Wskazał, że podtrzymuje w całości swoje uzasadnienie zwarte w sprzeciwie z dnia 27 marca 2025 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2025 r. ww. pismo skarżącego zatytułowane "Sprzeciw" z dnia 28 maja 2025 r. uznane zostało za zażalenie na postanowienie z dnia 5 maja 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zażalenie z dnia 28 maja 2025 r. wniesione przez skarżącego w dniu 3 czerwca 2025 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 maja 2025 r. o sygn. akt III SA/Gd 184/24 podlega odrzuceniu. Postępowanie przed sądem administracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), które określają m.in. jakie wymogi muszą spełniać środki zaskarżenia określonego typu wnoszone przez stronę od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, to jest zarówno wyroków, jak i postanowień. Jeżeli zatem od danego rodzaju rozstrzygnięcia powołana ustawa przewiduje określony środek zaskarżenia, strona może z niego skorzystać pod określonymi warunkami, o których jest każdorazowo pouczana przez Sąd, jeżeli działa bez profesjonalnego pełnomocnika. W przedmiotowej sprawie, na obecnym jej etapie, skarżący kwestionuje zgodność z prawem wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 5 maja 2025 r. postanowienia o sygn. akt III SA/Gd 184/24, ponieważ uważa, że nie wnosił do sądu skargi kasacyjnej. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego. W art. 194 § 4 p.p.s.a. dodatkowo zastrzeżono, że zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, gdzie przepis art. 175 § 2-3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. O wymogu tym skarżący został pouczony przez Sąd. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Oznacza to m.in., że przed przekazaniem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji bada dopuszczalność zażalenia, uwzględniając odpowiednie stosowanie przepisu art. 178 p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W konsekwencji stwierdzenie, że zażalenie jest niedopuszczalne, zostało wniesione po terminie lub że zawierało braki, których strona nie uzupełniła w terminie, obliguje sąd pierwszej instancji do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wniesione przez skarżącego zażalenie jest niedopuszczalne z powodu sporządzenia go z pominięciem wymogów określonych w art. 194 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 175 § 2-3 p.p.s.a. Zgodnie z powołaną regulacją zażalenie, które zostało wniesione na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego, chyba że zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy środek zaskarżenia wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W niniejszej sprawie skarżący kwestionując zgodność z prawem postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wniósł zażalenie, które nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego. Z akt sprawy nie wynika zaś, że skarżący jest uprawniony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Skarżący nie oświadczył, ani nie wykazał, aby był radcą prawnym lub adwokatem lub inną z osób wskazaną w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił wniesione przez skarżącego zażalenie, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.