III SA/Gd 188/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia 31 marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący K. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...], którą uchylono decyzję o uznaniu strony za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz odmówiono uznania strony z dniem 28 lipca 2006r. za osobę bezrobotną oraz odmówiono przyznania prawa do zasiłku. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż decyzja Wojewody [...] jest dla niego ogromnie niesprawiedliwa i krzywdząca, gdyż nigdy nie zamierzał zatajać faktów i czerpać jakichkolwiek nienależnych mu korzyści. Jednocześnie wniósł o "wstrzymanie decyzji" do czasu rozpatrzenia skargi. Wojewoda [...] wniósł o oddalenie wniosku stwierdzając, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zbadaniu podlegają zatem jedynie przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zważyć należy, iż inicjatywa do wykazania przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje skarżącemu, bowiem jego rzeczą jako strony postępowania sądowoadministracyjnego jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący podał jedynie, iż decyzja Wojewody [...] jest dla niego niesprawiedliwa i krzywdząca. Nie przedstawił jednak okoliczności, które pozwalałyby przyjąć, iż może dojść do wyrządzenia mu znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzić też należy, że co do zasady nie kwalifikują się do wykonania akty odmowne. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 a contrario ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.