III SA/Gd 190/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na akt Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] z dnia 27 września 2007 r. nr [...] w przedmiocie wydania upoważnienia do wykonywania klasyfikacji gleboznawczej gruntów postanawia odrzucić skargę. W. K. wnioskiem z dnia 18 września 2007 r. zwrócił się do Wojewody [...] oraz Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] o wydanie upoważnienia do samodzielnego wykonywania klasyfikacji gruntów na terenie województwa pomorskiego. Wskazał, że posiada wyższe wykształcenie - kierunek leśnictwo oraz został przeszkolony na specjalistycznym kursie dla klasyfikatorów prowadzonym przez Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowy Instytut Badawczy w P. Tym samym spełnia wymagania określone przepisami prawa dla klasyfikatorów gruntów. Złożony przez W. K. wniosek został rozpatrzony tylko przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...], który pismem z dnia 27 września 2007 r., nr [...] odmówił W. K. wydania upoważnienia do wykonywania klasyfikacji gruntów na terenie województwa pomorskiego. Organ ustalił, że wnioskodawca nie posiada wyższego lub średniego wykształcenia rolniczego lub geodezyjnego. Z dołączonych przez stronę dokumentów wynika, iż ukończyła ona studia na Wydziale Leśnym Akademii Rolniczej w P. na kierunku leśnictwo, szkolenie prowadzone w ramach projektu "Szkolenia przygotowujące doradców rolno-środowiskowych w zakresie wdrażania Działania 4. Wspieranie przedsięwzięć rolno-środowiskowych i dobrostanu zwierząt" oraz studia podyplomowe w zakresie gleboznawstwa, klasyfikacji i kartografii gleb prowadzone przez Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowy Instytut Badawczy w P. W tym stanie faktycznym wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego uznał, iż strona nie spełnia warunków określonych przepisami prawa oraz kryteriów ustalonych przez organ. W piśmie z dnia 2 października 2007 r., skierowanym do Wojewody [...] w dniu 4 października 2007 r., W. K. ponownie wniósł o wydanie upoważnienia do samodzielnego wykonywania klasyfikacji gruntów na terenie województwa pomorskiego. W kolejnym piśmie do Wojewody [...] z dnia 5 listopada 2007 r. W. K. wskazał, że pismem z dnia 2 października 2007 r. złożył skargę na postępowanie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...], na którą nie otrzymał odpowiedzi. W konkluzji, po uprzednim przedstawieniu obszernego stanowiska w sprawie W. K. ponownie wniósł o udzielenie mu upoważnienia do wykonywania klasyfikacji gleb. Na powyższe pismo organ również nie udzielił odpowiedzi wobec czego W. K. ponownie zwrócił się do Wojewody [...] z prośbą o ponowne rozpatrzenie jego wniosku w sprawie wydania upoważnienia do samodzielnego wykonywania klasyfikacji gruntów na terenie województwa pomorskiego ( pismo z dnia 15 lutego 2008r.). Odpowiedzi na powyższe pismo udzielił działający z upoważnienia Wojewody [...] Dyrektor Wydziału Geodezji Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w G. w piśmie z dnia 11 marca 2008 r., w którym podtrzymał dotychczasowe stanowisko. W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzje Wojewody [...] z dnia 11 lutego 2008 r. sygn. akt [...] wnosząc o: uchylenie zaskarżonej decyzji i udzielenie upoważnienia do wykonywania klasyfikacji gruntów. Mając na uwadze, że aktach sprawy brak było w/w aktu Sąd wezwał skarżącego do wskazania aktu lub czynności, którego skarga dotyczy. W odpowiedzi W. K., w piśmie z dnia 25 czerwca 2008 r. oświadczył, że jego skarga dotyczy pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] nr [...] z dnia 27 września 2007 r. oraz pisma nr [...] z dnia 11 marca 2008 r. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Powołując się na treść przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97 ze zm.) organ stwierdził, że nie wynika z nich by upoważnienie do wykonywania klasyfikacji gleboznawczej gruntów lub odmowa jego udzielenia były wydawane w formie decyzji administracyjnej, tym samym brak jest możliwości złożenia odwołania lub skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W myśl art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kognicji sądów administracyjnych poddane zostały także akty lub czynności z zakresu administracji publicznej inne niż decyzje administracyjne i postanowienia - dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Odnosząc powyższe do przedmiotu skargi Sąd uznał, że sprawa, której przedmiotem jest wydanie upoważnienia do przeprowadzenia klasyfikacji gleboznawczej gruntów - co jest równoznaczne z przyznaniem uprawnień do podejmowania czynności zawodowych - jest aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym rozstrzygnięcie złożonej przez W. K. skargi należy do kompetencji sądu administracyjnego, skarżącym aktem jest zaś pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] z dnia 27 września 2007 r. nr [...], będące odpowiedzią na złożony przez skarżącego wniosek o wydanie upoważnienia. Warunkiem dopuszczalności każdej skargi wniesionej do sądu administracyjnego jest zgodnie z art. 52 § 1 i 2 tej ustawy, wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 ustawy). Z kolei art. 53 § 2 ustawy stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W ocenie Sądu za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należało w niniejszej sprawie uznać skierowane do Wojewody [...] w dniu 4 października 2007 r. ( data stempla pocztowego) pismo, w którym skarżący polemizuje ze stanowiskiem zajętym w piśmie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] i prosi o ponowne zajęcie się jego sprawą. Z prezentat znajdujących się na w/w piśmie wynika, że najpierw – w dniu 9 października 2007 r. - wpłynęło ono do Sekretariatu Wojewody [...], a następnie – w dniu 11 października 2007 r. - zostało przekazane do Sekretariatu Wydziału Geodezji Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego [...]. W ocenie Sądu od tej ostatniej daty rozpoczął się bieg terminów, o których mowa w art. 53 § 2 ustawy. Mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżący wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z zachowaniem wskazanego tam terminu, nie zachował jednak terminu do złożenia skargi, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy, tym samym skarga jest niedopuszczalna. Należy zauważyć, że skarżący nie uzyskał odpowiedzi na swoje pismo z dnia 4 października 2007 r. tym samym, uwzględniając, że w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. termin do złożenia skargi wynosił sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, termin do złożenia przez skarżącego skargi upłynął w dniu 3 grudnia 2007 r. Skarga została sporządzona w dniu 10 kwietnia 2008 r. i w tym samym dniu została nadana za pośrednictwem urzędu pocztowego, zatem jest ona spóźniona,. Sąd pragnie też zauważyć, że z kolei gdyby uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pismo skarżącego z dnia 15 lutego 2008 r., na które udzielono w dniu 11 marca 2008 r. odpowiedzi, to doszłoby w tym przypadku do naruszenia przez skarżącego czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 52 § 3 ustawy. Należy też zauważyć, że odpowiedź organu złożona po upływie 60 dni od doręczenia wezwania od skarżącego nie powoduje, w ocenie Sądu, swoistego "odżycia" terminu do złożenia skargi. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.