III SA/Gd 192/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia 5 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie powołania do odbycia ćwiczeń wojskowych żołnierzy rezerwy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. B. wniósł skargę na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia 5 stycznia 2017 r. , utrzymującą w mocy decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień w Cz. z dnia 8 grudnia 2016 r. w sprawie powołania skarżącego do odbycia ćwiczeń wojskowych żołnierzy rezerwy w terminie od dnia 8.02.2017 r. do 27.02.2017 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji , w którym wskazał, że zaskarżona decyzja nakazuje mu stawić się w jednostce wojskowej w celu odbycia ćwiczeń wojskowych, co może wywołać negatywne konsekwencje. Podniósł, że jest jedynym żywicielem rodziny oraz że jego stan zdrowia nie pozwala na wykonywanie ćwiczeń wojskowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia ponadto wymaga, że udzielenie ochrony tymczasowej możliwe jest tylko wtedy, jeżeli przed rozpoznaniem wniosku decyzja nie została wykonana, ponieważ celem tej instytucji jest zapobieżenie określonym w ustawie skutkom. W sprawie niniejszej zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję, powołującą skarżącego do odbycia ćwiczeń wojskowych w terminie od 8 do 27 lutego 2017 r. Skarga wraz z wnioskiem wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 2 marca 2017 r. W tej sytuacji wniosek skarżącego jest bezprzedmiotowy, bowiem wskazany w zaskarżonej decyzji termin, dotyczący lutego 2017 r. - minął. Skutkować to musi odmową wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.