III SA/Gd 199/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P.G. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 23 października 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła opinia o braku możliwości ponownego wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2012 r. oddalającego skargę A. K. na decyzję Wojewody z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną. Złożoną opinię sporządził radca prawny P. G., który wskazał, że w niniejszej sprawie w następstwie postanowienia Sądu Rejonowego w S. wydanego w dniu 27 sierpnia 2014 r. (sygn. akt [...]) został w dniu 4 września 2014 r. ustanowiony pełnomocnikiem A. K. celem sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 października 2014 r. radca prawny P. G. został wezwany do nadesłania kopii postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 27 sierpnia 2014 r. sygn. akt [...] w przedmiocie ustanowienia dla skarżącego A.K. pełnomocnika z urzędu oraz kopii pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych w G. z dnia 4 września 2014 r. w sprawie wyznaczenia go pełnomocnikiem w tej sprawie. Po nadesłaniu ww. dokumentów (data wpływu do Sądu – 14 listopada 2014 r.) referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z dnia 20 listopada 2014 r. zwrócił się do Sądu Rejonowego w S. z prośbą o pilne wypożyczenie akt sprawy o sygnaturze [...]. Prośba w przedmiocie wypożyczenia ww. akt została ponowiona zarządzeniami z dnia 18 grudnia i 30 grudnia 2014 r. oraz zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2015 r. W dniu 6 lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęły akta sprawy o sygnaturze [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w S. Z akt tych wynika (vide: poświadczone za zgodność kserokopie - k. 2, 2v, 9, 13 i 21 – w aktach niniejszej sprawy), że w następstwie wniosku A. K. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego referendarz sądowy Sądu Rejonowego w S. ustanowił dla A.K. "radcę prawnego z urzędu [...] celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt IIII SA/Gd 199/12". W dniu 2 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął odpis postanowienia referendarza sądowego Sądu Rejonowego w S. z dnia 26 marca 2015 r. wydanego w sprawie o sygnaturze [...]. Z treści wydanego postanowienia wynikało, że ww. postanowienie z dnia 27 sierpnia 2014 r. zostało uchylone (punkt pierwszy postanowienia). Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w S. orzekł ponadto (vide: punkt drugi wydanego postanowienia) o umorzeniu postępowania w sprawie. W uzasadnieniu wydanego postanowienia referendarz sądowy Sądu Rejonowego w S. wskazał, że A. K. pismem z dnia 29 października 2014 r. cofnął wniosek o ustanowienie pełnomocnika. Z kolei z uwagi na to, że sprawa o sygnaturze III SA/Gd 199/12 prowadzona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku została prawomocnie zakończona udział pełnomocnika w tym postępowaniu stał się zbędny. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił przyznania żądanego wynagrodzenia. W dniu 29 kwietnia 2015 r. pełnomocnik wniósł sprzeciw od ww. postanowienia wskazując, że z uwagi na ustanowienie go pełnomocnikiem, sporządzenie opinii o braku podstaw do ponownego wniesienia skargi kasacyjnej i złożenie stosownego wniosku, wynagrodzenie to winno mu być przyznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Przechodząc do merytorycznej oceny złożonego przez pełnomocnika wniosku wskazać należy, że wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną w postępowaniu przed sądem administracyjnym z urzędu otrzymać może wyłącznie profesjonalny pełnomocnik przez ten sąd ustanowiony. Zapatrywanie to jest oczywiste na tle art. 250 i art. 253 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które stanowią, że wyznaczony przez sąd administracyjny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności określonej kategorii pełnomocników w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zestawiając powyższe regulacje normatywne ze wskazanymi okolicznościami faktycznymi niniejszej sprawy uznać należy, że w rozpatrywanym przypadku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie ma podstaw prawnych do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Powyższego zapatrywania nie zmienia w żaden sposób argumentacja zawarta w sprzeciwie od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W okolicznościach sprawy, nie zrozumiałe jest dla Sądu powołanie się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2012 r. (sygn. akt III CZP 62/12). Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie tut. Sąd nie ustanowił radcy prawnego P. G. pełnomocnikiem z urzędu A. K.. Wskazany skarżący był reprezentowany w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez ustanowionego w tym postępowaniu pełnomocnika z urzędu - radcę prawnego L. W., któremu przyznano stosowne wynagrodzenie. Sąd nie widzi podstaw do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi, który nie był ustanowiony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 260 w zw. z art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia, odmawiając przyznania żądanego wynagrodzenia.