III SA/Gd 20/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2017 r. sprawy ze skargi "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 31 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru oraz cła antydumpingowego oddala skargę. Decyzją z dnia 27 lipca 2016 r. nr [...], skierowaną do "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w K., Naczelnik Urzędu Celnego orzekł w następujący sposób: dla towaru – "podstawki i podkładki stołowe wykonane z ceramiki porowatej" ujęte w poz. 1 zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia 9 stycznia 2015 r., określił pozycję taryfy celnej jako 6912 0050 10 kod dodatkowy B999, ze stawką celną 9 % i stawką ostatecznego cła antydumpingowego 36,1 %; określił kwotę ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 11.215 PLN; orzekł o poborze odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne od wyżej wymienionej kwoty należności celnych typu A30 z uwzględnieniem przepisu art. 54 § 1 ust. 7 ustawy - Ordynacja podatkowa (odsetki należne za okres od dnia 10 stycznia 2015 r. do dnia 6 kwietnia 2016 r.). Jako podstawę prawną decyzji organ podał art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 613), art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 858), art. 20 ust. 3 punkt g, art. 78, art. 201 ust. 3, art. 213, art. 220 ust. 1, art. 221 ust. 1, art. 222 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 1992 r.; dalej w skrócie "WKC"), art. 1 ust. 2 i 3 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 412/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. WE L 131 z 2013 r.), regułę 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej rozporządzenia Komisji (WE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. WEL z 2014r., poz. 312). Uzasadniając rozstrzygniecie organ wskazał, że w dniu 10 stycznia 2015 r. "A" S.A. złożyła zgłoszenie celne nr [...] o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towaru w postaci różnych artykułów, w tym w poz. 1 podstawek i podkładek stołowych wykonanych z ceramiki porowatej zaklasyfikowanych przez zgłaszającą do pozycji 6912 0050 90 ze stawką celną 9 %. Postanowieniem z dnia 29 marca 2016 r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie kontroli powyżej wskazanego zgłoszenia celnego. Organ uznał, że zgodnie z regułami 1 i 6 Ogólnych Reguł Klasyfikacji Taryfowej - dla towaru jakim są elementy zastawy stołowej lub naczyń kuchennych wykonanych z ceramiki porowatej lub szlachetnej - właściwą pozycją taryfy celnej jest 6912 0050 10 ze stawką celną 9 % do wyliczeń cła. Towar taki podlega również cłu antydumpingowemu zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 412/2013 nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ze stawką w zależności od producenta wyeksportowanych wyrobów. Organ wskazał, że z nadesłanych przez spółkę zdjęć odprawionych podstawek wynika, że mają one kształt kwadratu lub owalny z elementem ozdobnym na wierzchniej stronie. Charakter ozdobny podstawek, nawet tych, które mają otwór do powieszenia, ma znacznie mniejszą wartość niż ich wartość użytkowa i dlatego też zgodnie z uwagą B do pozycji 6913 artykuły takie winny być klasyfikowane w pozycji 6912. Mniejsze podstawki porcelanowe zastępują małe talerzyki na przykład, gdy napój podawany jest w kubkach. Większe natomiast służą pod wszelkiego rodzaju wazy, misy lub nawet garnki. Ich wartość użytkowa została określona jako ochrona blatu kuchennego bądź stołu przed nadmierną temperaturą przez gorące garnki, kubki i inne naczynia kuchenne lub zalaniem przez rożnego rodzaju płyny (sosy, soki, herbatę, kawę). Artykuły te należy uznać za naczynia kuchenne, gdyż takie jest ich przeznaczenie, ozdobny charakter strony wierzchniej ma drugorzędne znaczenie. Nadto spółka na sprowadzone podstawki nie posiada certyfikatu o spełnieniu wymagań dla tych materiałów do kontaktu z żywnością, w związku z czym większe podstawki nie mogą służyć jako deski do krojenia np. chleba. Organ podkreślił, że faktura zakupu z dnia 18 października 2014 r. nr [...] nie zawiera deklaracji producenta uprawniającej do zastosowania niższej stawki cła antydumpingowego w wysokości 17,9 % dla ceramicznych artykułów stołowych i kuchennych, w związku z czym do wyliczeń cła antydumpingowego wobec podstawek ceramicznych przyjęto kod B999 i stawkę celną 36,1 %. Podanie błędnej klasyfikacji nastąpiło z winy osoby przygotowującej zgłoszenie celne, co uzasadniało orzeczenie o poborze odsetek. Spółka odwołała się od decyzji organu pierwszej instancji podnosząc, że naruszono art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 i art. 198 Ordynacji podatkowej oraz przepisy prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia 31 października 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zakwestionowaną decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że w dniu powstania długu celnego obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, a zgodnie z art. 67 WKC datą, którą należy uwzględnić przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, jest data przyjęcia zgłoszenia celnego. Kwestią sporną było, czy w oparciu o obowiązujące reguły klasyfikacyjne, towar w postaci ceramicznych podkładek stołowych może być klasyfikowany do kodu TARIC 6912 00 50 90, czy też powinien być klasyfikowany, jak orzekł organ celny pierwszej instancji, do kodu TARIC 6912 00 50 10. Przywołane kody TARIC obejmują: - 6912 - Zastawy stołowe, naczynia kuchenne oraz pozostałe artykuły gospodarstwa domowego i toaletowe, ceramiczne, inne niż z porcelany lub porcelany chińskiej, - 6912 00 50 - Wyroby z ceramiki porowatej lub szlachetnej, - 6912 00 5010 - Zastawy stołowe i naczynia kuchenne, z wyłączeniem noży, młynków do przypraw i ich ceramicznych części do mielenia; obieraczek, ostrzarek do noży, kamieni z ceramiki kordierytowej w rodzaju stosowanych do pieczenia pizzy lub chleba, - 6912 00 50 90 - Pozostałe. Opis towaru będącego przedmiotem sporu zawarty w polu 31 zgłoszenia celnego - podstawki pod kubek oraz w załączonej do niego fakturze handlowej nr [...] z dnia 18 października 2014 r. - "coaster" [wedle tłumaczenia z języka angielskiego na podstawie znaczenia (1.2) zawartego w Wikisłowniku – "taca, podkładka (na stół)"] jednoznacznie wskazuje na rodzaj przywiezionego towaru. Nadto w witrynie internetowej, na której prezentowana jest oferta handlowa prowadzonej przez spółkę sieci sklepów, tożsame podkładki zostały opisane jako podstawki, które można położyć na stół pod kubek porannej kawy i stanowią one dobrą ochronę blatu. Z treści odwołania wynika, że spółka nie kwestionuje czym przedmiotowe podkładki są w istocie lecz to, w jaki sposób określona została ich klasyfikacja taryfowa. W ocenie organu odwoławczego dokumentacja, w tym czarno-białe ilustracje podkładek, umożliwia wydanie decyzji w przedmiocie prawidłowej klasyfikacji taryfowej. Przywołane ilustracje opisane zostały numerami katalogowymi zgodnymi z numerami umieszczonymi na fakturze handlowej. Umożliwiają one jednoznaczną identyfikację poszczególnych podkładek. Zbędne były zatem dalsze czynności wyjaśniające, w szczególności oględziny. Jak słusznie zauważył organ pierwszej instancji, katalog wyrobów ceramicznych zaliczanych do zastawy stołowej został przedstawiony w notach wyjaśniających na zasadzie wyliczenia przykładowego, nie ma on charakteru katalogu zamkniętego. Wobec tego, kierując się brzmieniem pozycji 6912 i podpozycji 6912 00 50 w myśl reguły 1 i 6 ORINS importowany towar należało zaklasyfikować do podpozycji właściwej dla zastawy stołowej (wedle oświadczenia strony z ceramiki porowatej lub szlachetnej), a nie dla pozostałych wyrobów z tego rodzaju ceramiki. Dyrektor Izby Celnej w [...] wskazał ponadto, że nie neguje faktu, że podkładki oprócz właściwości użytkowych mają również walory estetyczne i dekoracyjne. Powoływane przez spółkę noty wyjaśniające do pozycji 6913 odnoszą się do jednakże do talerzy dekoracyjnych, którymi jednak sporne podkładki nie są. Zdaniem organu odwoławczego dla wskazanego towaru właściwy jest kod TARIC 6912 00 50 10. Zmiana klasyfikacji taryfowej uzasadnia zaś nałożenie na przywóz towaru cła antydumpingowego. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 412/2013 na przywóz ceramicznych zastaw stołowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej klasyfikowanych do kodu TARIC 6912 00 50 10 zostało nałożone ostateczne cło antydumpingowe. W art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw został przypisany kod dodatkowy B999 oraz ustanowiona stawka cła antydumpingowego 36,1 %. W sprawie spełnione zostały przesłanki pobrania odsetek uregulowanych w art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne. W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku "A" S.A. z siedzibą w K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji spółka zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191, art. 198 Ordynacji podatkowej, polegające na: - zaniechaniu zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w celu ustalenia prawdy materialnej to jest stanu faktycznego sprawy istotnego z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy - zasadniczego przeznaczenia podkładek; - nieuzasadnionej przepisami postępowania gradacji środków dowodowych, czego wyrazem było oparcie ustaleń stanu faktycznego sprawy wyłącznie na czarno-białej dokumentacji fotograficznej podkładek oraz informacji pochodzących ze strony internetowej skarżącej z pominięciem innych środków dowodowych; - zaniechaniu przeprowadzenia dowodów istotnych dla sprawy, w tym dowodu z oględzin podkładek, który pozwoliłyby ustalić właściwości i ich przeznaczenie; - pominięciu w toku postępowania dowodowego okoliczności, że podkładki nie posiadają certyfikatów o spełnieniu wymagań do kontaktu z żywnością nie mogą zatem zgodnie z prawem stanowić części zastawy stołowej; - dowolnej, a nie obiektywnej ocenie dowodów poprzez wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o szczątkowy materiał dowodowy wbrew regułom procesowym, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że organy orzekające nie ustaliły zasadniczego przeznaczenia towaru na chwilę przyjęcia zgłoszenia celnego opierając swoje wnioski bardziej na okolicznościach wtórnych (nazewnictwo: polskie, angielskie, sposób prezentacji w Internecie), niż na możliwym przeznaczeniu towaru. W szczególności organ odwoławczy pominął fakt, że skarżąca nie posiada dla towarów certyfikatów o spełnieniu wymagań do kontaktu z żywnością. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylającym dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG, które ma zastosowanie do materiałów i wyrobów, przeznaczonych do bezpośredniego lub nawet pośredniego kontaktu z żywnością - wyroby objęte tymi przepisami muszą posiadać stosowny certyfikat o spełnieniu wymagań do kontaktu z żywnością. W konsekwencji posiadanie stosownego certyfikatu jest elementem przesądzającym o możliwym przeznaczeniu towaru na chwilę przyjęcia zgłoszenia celnego. Sprowadzane przez skarżącą podkładki - bez względu, jak są prezentowane i jakie wywołują skojarzenia - nie mogą być używane w kontakcie, nawet pośrednim z żywnością. Nie może przy tym ostać się twierdzenie organu odwoławczego, że zakres powołanego rozporządzenia nie ma charakteru konkurencyjnego do przepisów prawa celnego, ponieważ nie o kwestię pierwszeństwa tu chodzi, przedmiotowe normy nie mają bowiem charakteru wzajemnie wykluczającego się tylko wzajemnie uzupełniający. W tym stanie rzeczy podkładek nie można zakwalifikować do elementów zastawy stołowej. Zdaniem skarżącej organ odwoławczy uchylił się od obowiązku dokładnego wyjaśnienia sprawy, gdyż nie zgromadził jakichkolwiek dowodów, które pozwoliłyby na weryfikację zasadności zarzutów skarżącej w zakresie niemożności wykorzystania podstawek jako naczyń kuchennych umożliwiających spożywanie posiłków, a prowadził postępowanie dowodowe w sposób zmierzający do potwierdzenia z góry założonej tezy. Gdyby należycie przeprowadził to postępowanie, w tym przeprowadziłby wskazywany przez skarżącą dowód z oględzin, ustaliłby, że walory estetyczne podkładek są przeważające zaś ich właściwości w znacznej mierze (pomijając fakt braku możliwości ich kontaktu z żywnością) uniemożliwiają ich użytkowanie w charakterze podkładek pod naczynia. Organ odwoławczy mógłby ustalić m.in., iż: - rozmiar podkładek, ich porowata, wyżłobiona w celach ozdobnych faktura, otwory które się w nich znajdują wskazują, że mają one zastosowanie, jako ozdobne bibeloty do powieszenia na ścianie w kuchni lub innym domowym pomieszczeniu, - elementy w postaci metalowych trójkącików do powieszenia podkładki na ścianie powodują, że nie mogą być one stosowane na stole, ponieważ z łatwością mogłyby doprowadzić do jego zarysowania. Na powyższe elementy wskazują załączone do skargi zdjęcia podkładek, które dotyczą tego oraz toczących się równolegle innych postępowań. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone decyzje organów obu instancji nie zostały podjęte z naruszeniem przepisów prawa. Zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie było ustalenie prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru zgłaszanego jako "podstawki i podkładki stołowe wykonane z ceramiki porowatej". Zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, obowiązującego w dacie orzekania przez organy celne, należności celne ustalane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Przedmiotowego zgłoszenia celnego dokonano w roku 2015 gdy obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r., zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Reguła 1 stanowi, że do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe należy, przy zachowaniu kolejności korzystać z następnych reguł, od 2 do 6. W rozpoznawanej sprawie klasyfikacja towarów została dokonana przez organy celne w oparciu o brzmienie przepisów Taryfy celnej, jak i Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczenia i Kodowania Towarów, stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880, dalej jako - "Noty wyjaśniające"). Istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kody taryfowe są następujące: 6912 00 - naczynia stołowe, naczynia kuchenne oraz pozostałe artykuły gospodarstwa domowego i toaletowego, ceramiczne, inne niż z porcelany lub porcelany chińskiej, - 6912 00 10 - wyroby z ceramiki zwykłej, - 6912 00 30 - wyroby kamionkowe, - 6912 00 50 - wyroby z ceramiki porowatej lub szlachetnej, - 6912 00 90 - pozostałe. Rozporządzenie Komisji UE nr 412/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej stanowi w art. 1, że nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych - z wymienionymi szczegółowo wyjątkami. Stwierdzenie, że dany produkt nie stanowi elementu ceramicznej zastawy stołowej lub naczynia kuchennego wyklucza możliwość nałożenia na niego cła antydumpingowego, określonego w tym przepisie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd nie podziela podniesionego w skardze zarzutu dotyczącego naruszenia przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa dotyczących postępowania dowodowego przez zaniechanie przeprowadzenia przez organ celny oględzin towaru będącego przedmiotem importu. Właściwości fizyczne importowanego towaru w istocie nie były bowiem przedmiotem sporu. Niewątpliwie towar ten należy do towarów z ceramiki. Użyte w fakturze nr [...], jako nazwa importowanego produktu słowo "coaster" oznacza podkładkę pod szklankę lub inne naczynie. Okazane na rozprawie przez pełnomocnika strony skarżącej produkty odpowiadają w zakresie cech zewnętrznych tym, których zdjęcia znajdują się w aktach sprawy. Ich ozdobność nie jest kwestionowana przez organ administracji publicznej. Nie wyklucza ona jednak w żadnej mierze ich waloru praktycznego, polegającego na użytkowaniu kuchennym czy stołowym. Nie jest w związku z tym uzasadniona teza, że przedmioty estetyczne i ozdobne nie mogą być uznane za zastawę stołową. Produkty okazane Sądowi na rozprawie w dniu 23 lutego 2017 r. posiadały od spodu wykończenie korkiem, chroniącym blat na którym są umieszczane. Zastawa stołowa to pojęcie, które obejmuje nie tylko naczynia przeznaczone do kontaktu z żywnością, jak talerze, szklanki i filiżanki, ale także i takie jak podstawki do noży, czy kółka do serwetek. Elementy zastawy stołowej mogą być ułożone nie tylko na obrusie, ale także wprost na blacie stołowym. W takim przypadku korek na odwrocie podkładki pełni niewątpliwie funkcję ochronną. Z kolei brak certyfikatu o spełnieniu przez produkt wymagań do kontaktu z żywnością nie podważa bynajmniej zastosowanej klasyfikacji taryfowej, skoro podkładki "coasters" nie są przeznaczone do kontaktu z żywnością, tylko z innymi naczyniami takimi jak szklanki, kufle, rondle itd. Zatem trafna była zastosowana przez organ administracji celnej klasyfikacja taryfowa, zgodnie z którą produkty objęte zgłoszeniem celnym należało uznać za naczynia stołowe, podlegające klasyfikacji taryfowej w pozycji 6912 0050 10. Argumentacja organów celnych była trafna co do zasady. Niewątpliwie opisane szczegółowo w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej talerze ozdobne nie wyczerpują gamy produktów, które mogą być w tej pozycji sklasyfikowane i dla odrzucenia tej klasyfikacji nie jest wystarczające twierdzenie, że importowany produkt talerzem dekoracyjnym nie jest. Uznawszy w reasumpcji zarzuty podniesione w skardze za niezasadne jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie decyzje naruszają prawo (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.