III SA/Gd 204/18

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr SKO [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – adwokatowi J. S. kwotę 295,20 zł brutto /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata J. S. Wyznaczony pełnomocnik wykonał fotografie z akt sprawy (k. 30). Dnia 5 czerwca 2018 r. pełnomocnik złożył w tut. sądzie oświadczenie podpisane przez skarżącą o cofnięciu skargi oraz wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, iż skarga została skutecznie cofnięta i postanowieniem z dnia 12 czerwca 2018 r. umorzył postępowanie w sprawie. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2018 r. wezwał pełnomocnika do złożenia w terminie 7 dni oświadczenia, jakie czynności podjął w niniejszej sprawie. Z oświadczenia pełnomocnika złożonego w dniu 22 czerwca 2018 r. (data stempla pocztowego), wynika, iż poza czynnościami faktycznymi, tj. skontaktowaniu się ze skarżącą, zapoznaniu się z aktami sprawy, wykonaniu fotografii akt oraz dokonaniu ich analizy, sporządził on wniosek o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, który – jak wynika z akt sprawy – został uwzględniony przez sąd. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony pełnomocnik (adwokat), otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714, dalej jako: rozporządzenie). W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. W rozpoznawanej sprawie do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zastosowanie będzie miała opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), która wynosi 240 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia. W związku z powyższym, za prowadzenie sprawy w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 295,20 zł (w tym kwotę 55,20 zł tytułem VAT). Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.