III SA/Gd 212/08

PostanowienieWSA w Gdańsku2008-08-22

Skład orzekający: Krzysztof Przasnyski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a., może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
Wnioskodawca, który korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a., może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Przepisy o przyznaniu prawa pomocy mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Wnioskodawca A. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na pismo Wojewody dotyczące działalności Powiatowego Urzędu Pracy. Skarżąca oświadczyła, że znajduje się w krytycznej sytuacji finansowej, nie posiada dochodów ani oszczędności, a jej syn musiał wyjechać do pracy za granicę. Wnioskodawczyni przedłożyła dokumenty potwierdzające przyznanie jej stypendium, posiadanie rachunku bankowego oraz zadłużenie z tytułu opłat za media.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na pismo Wojewody [...] z dnia 28 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie działalności Powiatowego Urzędu Pracy [...] postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 5 lipca 2008 r. złożonym na urzędowym formularzu A. D. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, mieszka w domu o powierzchni 93,6 m2, nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro oraz nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała m.in., że znajduje się w krytycznej sytuacji finansowej oraz korzystała z pomocy społecznej. Jej syn był zmuszony przerwać naukę i wyjechać do pracy poza granicami kraju. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 28 lipca 2008 r. skarżąca przedłożyła liczne dokumenty źródłowe, z których wynika m.in., że decyzją z dnia 31 lipca 2008 r. przyznano jej stypendium w kwocie 772,60 zł brutto miesięcznie w związku z odbywaniem przygotowania zawodowego w okresie od 3 lipca do 2 października 2008 r., od dnia 15 lipca 2008 r. posiada rachunek bankowy na który będzie przekazywane stypendium. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 19 sierpnia 2008 r. skarżąca podała, iż nie składała zeznań podatkowych za okres od 2000 do 2007 r. Oprócz dokumentu obrazującego zadłużenie z tytułu opłat za gaz z lat poprzednich, skarżąca przedstawiła wezwanie z 12 czerwca 2008 r. do zapłaty należności za dostawę wody oraz odprowadzanie ścieków z odsetkami w łącznej kwocie 317,69 zł oraz pismo spółdzielni mieszkaniowej informujące o wymiarze opłat eksploatacyjnych obowiązujących od 1 maja 2008 r. (112,31 zł miesięcznie). Skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie przepisu art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., który stanowi, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z brzmieniem art. 262 P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z przepisu art. 245 § 3 P.p.s.a. wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym uwzględnienie wniosku w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest dodatkowo uwarunkowane niepozostawaniem przez stronę w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3 P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę dane zawarte w przedmiotowym wniosku oraz nadesłanych dokumentach, a w szczególności aktualną wysokość oraz źródło dochodu skarżącej oraz brak jakichkolwiek oszczędności, uznać należało, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata, spełniając tym samym ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło