III SA/Gd 214/18
PostanowienieWSA w Gdańsku2018-06-28
Skład orzekający: Referendarz sądowy Adam Osik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy może przyznać koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi na postanowienie w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego?Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest uprawniony do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym w sprawach dotyczących postanowień w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego. Wysokość przyznanego wynagrodzenia powinna odpowiadać nakładowi pracy pełnomocnika i charakterowi sprawy, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów dotyczących opłat za czynności adwokackie oraz podatku VAT.Stan faktyczny
Referendarz sądowy rozpoznał wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego. Skarżącemu przyznano prawo pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu. Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a wyrok zapadł na posiedzeniu niejawnym. Wpłynął wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokat A. Z. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 295,20 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać adwokat A. Z. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, obejmujące udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.
Skarżącemu J. W. zostało przyznane postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 marca 2018 r., sygn. akt III SO/Gd 6/18, prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego z urzędu - adwokat A. Z.
Wyznaczona adwokat brała udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, albowiem zapoznała się z aktami sprawy, przy czym wyrok w niniejszej sprawie zapadł na posiedzeniu niejawnym. W dniu 20 czerwca 2018 r. wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani też w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.) opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W § 4 ust. 2 pkt 1-4 rozporządzenia określono okoliczności, których wystąpienie uzasadnia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4.
Opłata w sprawie przed sądem administracyjnym, w której przedmiotem sporu nie jest należność pieniężna oraz która nie należy do właściwości Urzędu Patentowego, wynosi w pierwszej instancji - w myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia - 240 zł.
W ocenie referendarza sądowego przedmiotowa kwota jest adekwatna do udziału pełnomocnika w postępowaniu po wzięciu pod uwagę niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, a także charakteru przedmiotowej sprawy, której stopień zawiłości nie jest znaczny.
Wskazaną powyżej opłatę, zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %).
W konsekwencji finalne wynagrodzenie należne pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynosi 295,20 zł.
Z powyższych względów, referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło