III SA/Gd 22/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę E. B. na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wnioskiem z dnia 21 marca 2011 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 P.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz akt administracyjnych ustalono, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, mieszka w lokalu komunalnym o powierzchni 43,83 m2, nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. Źródłem jej utrzymania jest renta w wysokości 877,59 zł brutto (754,61 zł netto) miesięcznie, zaś wysokość ponoszonych przez nią stałych wydatków (opłaty za mieszkanie, energia elektryczna, gaz, spłata raty kredytowej, zakup leków) wynosi 660 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę takie okoliczności faktyczne jak wysokość i źródło dochodu w stosunku do stałych kosztów utrzymania oraz brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych, uznano, iż skarżąca dostatecznie wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia w niniejszej sprawie kosztów zastępstwa procesowego z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.