III SA/Gd 221/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Rektora [...] z dnia 2 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: zasądzić od Rektora [...] na rzecz skarżącej A. W. 440 zł (czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wykładnia prawa w rozumieniu w/w przepisu obejmuje zarówno prawo materialne, jak i prawo procesowe. Co oczywiste, wykładania prawa w rozumieniu w/w przepisu nie obejmuje oceny dotyczącej stanu faktycznego. W realiach rozpatrywanej sprawy należy uznać, że Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 października 2011 r. nie dokonał wykładni art. 200 oraz art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, którą to wykładnią związany byłby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ponownie rozpatrujący kwestię zasądzenia kosztów postępowania. W związku z tym – na tle argumentacji pełnomocnika zawartej w zażaleniu z dnia 24 sierpnia 2011 r. – należy wskazać, że zgodnie z dyspozycją art. 200 w/w ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Nadto, zgodnie z regulacją zawartą w art. 205 § 2 w/w aktu prawnego do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wbrew argumentacji pełnomocnika skarżącej uwzględnienie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny i wydanie przez sąd II instancji wyroku z dnia 21 kwietnia 2011 r. (w którym to wyroku zasądzono koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 380 zł) nie oznacza, że skarga A. W. na decyzję Rektora [...] z dnia 2 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów została definitywnie uwzględniona. Wręcz przeciwnie, wyrok sądu II instancji ponownie uczynił otwartą kwestię oceny legalności wydanej przez w/w organ decyzji. Dopiero w ponownie prowadzonym postępowaniu Sąd I instancji uznał, że skarga ta zasługuje na uwzględnienie a decyzja w oparciu o dyspozycję art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi winna być uchylona. Co oczywiste, dopiero w tym momencie zrealizowała się dyspozycja art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniająca Sąd I instancji do zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wbrew temu co twierdzi pełnomocnik skarżącej obecne uwzględnienie skargi nie oznacza automatycznej konieczności zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego również za etap postępowania zakończony wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyroku oddalającego skargę z dnia 16 września 2010 r. Wyrok oddający skargę – z uwagi na brzmienie art. 200 w/w ustawy - wyłącza bowiem możliwość zasądzenia kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego zarówno w dacie jego wydania jak w dalszej perspektywie czasowej. Jedynym wyjątkiem jest w takiej sytuacji zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącemu z urzędu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W reasumpcji powyższych rozważań stwierdzić trzeba, że na sumę kosztów postępowania w niniejszej sprawie (w rozumieniu art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) składają się: kwota 200 zł uiszczona przez skarżącą tytułem wpisu od skargi oraz kwota 240 zł stosownie do brzmienia § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) a zatem kwota, którą Sąd zasądził w pkt 3 wyroku z dnia 2 sierpnia 2011 roku. Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w sentencji postanowienia.