III SA/Gd 227/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 19 lutego 2009 r. sygn akt [...] w przedmiocie prawa do dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika postanawia odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia 19 lutego 2009 utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia 7 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania H. P. dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Decyzję organu II instancji, doręczoną za pośrednictwem poczty, skarżąca odebrała osobiście w dniu 2 marca 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – akta administracyjne). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi (o którym skarżąca została prawidłowo pouczona w końcowej części uzasadnienia decyzji) upłynął zatem z dniem 1 kwietnia 2009 r. H. P. wniosła skargę w dniu 2 kwietnia 2009 r., która została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 kwietnia 2009 roku sygn akt III SA/Gd 227/09 z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. W dniu 11 maja 2009 roku H. P. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podała, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się z uzasadnienia wyżej opisanego postanowienia Sądu, gdyż wcześniej nie pamiętając, którego dnia odebrała decyzję organu II instancji pozostawała w przekonaniu, że skargę wniosła w terminie. Przyjęła, że decyzję odebrała w dniu 3 marca 2009 roku, a nie pamiętała by wpisywała datę doręczenia decyzji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma. Na uchybienie terminowi do wniesienia skargi nie zwróciło również uwagi Samorządowe kolegium Odwoławcze [...], gdyż brak wzmianki na ten temat w odpowiedzi na skargę. Z uwagi na powyższe okoliczności oraz to, że rozstrzygnięcie Sądu może mieć znaczenie w sprawach innych osób kształcących młodocianych pracowników H. P. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 p.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 19 lutego 2009 roku. Zdaniem skarżącej, za zasadnością wniosku przemawia ta okoliczność, że skarżąca nie pamiętała, którego dnia odebrała przesyłkę pocztową z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], a uchybienie terminowi jest nieznaczne ( 1 dzień) i nie zaistniałoby, gdyby marzec nie miał 31 dni. Nie budzi wątpliwości, że zaskarżana decyzja ta została doręczona osobiście skarżącej, która na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wyraźnie napisała datę doręczenia - 2.03.2009r. ( dowód – w aktach administracyjnych). Tak więc skarżąca miała możliwość zapoznania się z treścią zaskarżonej decyzji, która zawierała prawidłowe pouczenie o trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi. W razie wątpliwości bez problemu mogła również ustalić datę odbioru decyzji w organie. Pomimo tego, przed upływem terminu do złożenia skargi (który upływał z dniem 1 kwietnia 2009 r.) skarżąca nie podjęła jakichkolwiek czynności w celu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zaniechanie podjęcia jakichkolwiek kroków w tym kierunku nie może być uznane za dochowanie należytej staranności i nie uprawdopodabnia braku winy strony w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Oceny tej nie może zmienić argument o rodzaju sprawy, w jakiej wnoszona jest skarga ani inne okoliczności, na jakie powołuje się H. P. we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.