III SA/Gd 230/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.T. i K. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przyznać wnioskodawcom prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę I. T. i K. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 stycznia 2016 r. [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. Wnioskiem z dnia 10 maja 2016 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Na podstawie złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach ustalono, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z dwiema córkami. Rodzina wnioskodawców utrzymuje się z renty socjalnej przyznanej jednej z córek oraz ze świadczeń rodzinnych. Wysokość uzyskiwanych łącznie dochodów wynosi obecnie 2.250,63 zł netto miesięcznie. Koszty związane z utrzymaniem mieszkania (czynsz oraz opłaty za media) kształtują się na poziomie około 475 zł. Rodzina ponosi również wydatki na leki dla niepełnosprawnych i przewlekle chorych członków rodziny. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawcy oraz ich córki nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. W tym stanie należało uznać, co następuje. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści wskazanej regulacji wynika, że to na podmiocie wnioskującym o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Kryterium majątkowe jest bowiem jedynym, na podstawie którego Sąd (referendarz sądowy) może ocenić zdolność strony do poniesienia określonych kosztów prowadzonego postępowania. Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawców co do sytuacji materialnej ich rodziny oraz zestawiając wysokość uzyskiwanych dochodów netto z comiesięcznymi, koniecznymi kosztami utrzymania referendarz sądowy uznał, że wnioskodawcy wykazali w sposób dostateczny, iż w obecnych realiach nie mają możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W reasumpcji, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia przyznając wnioskodawcom prawo pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu.