III SA/Gd 233/06

Dnia 3 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut, , , po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia 8 lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. W niniejszej sprawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 8 lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego wniósł S. G. Wobec stwierdzonych braków formalnych skargi, w wykonaniu zarządzenia z dnia 1 czerwca 2006 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi celem doręczenia stronie zainteresowanej; nadto na mocy art. 220 § 1 przedmiotowego aktu prawnego w zw. z § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi wysokości 100 zł. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym poświadczeniem odbioru skarżącemu wezwanie doręczono w trybie art. 73 w/w ustawy; wobec niezastania adresata pismo złożono na okres 7 dni w placówce pocztowej S. 5, o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce na korespondencję. Ponieważ przesyłka nie została przez adresata odebrana, w dniu 16 czerwca 2006 r. dokonano ponownego awizowania przesyłki. Skarżący przesyłki nie podjął, także doręczenie uznać należało za skuteczne. W świetle bowiem art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku doręczenia zastępczego doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu przewidzianego w tym przepisie. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 w/w ustawy sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie; taki sam rygor cytowana ustawa przewiduje w art. 220 § 3 stanowiąc, iż skarga od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz okoliczność, iż skarżący nie wykonał stosownego zarządzenia Sądu należało orzec jak w sentencji postanowienia.