III SA/Gd 234/07

PostanowienieWSA w Gdańsku2007-05-30

Skład orzekający: Felicja Kajut

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na działania pracownika urzędu pracy dotycząca nieprawidłowości związanych z pozbawieniem prawa do zasiłku dla bezrobotnych podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej działań pracownika urzędu pracy w przedmiocie nieprawidłowości związanych z pozbawieniem prawa do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż takie sprawy podlegają rozpatrzeniu w trybie przepisów o skargach i wnioskach (Dział VIII Kodeksu postępowania administracyjnego), a nie przepisów o kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne. W konsekwencji, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
W. Ż. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na działania pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w C. w sprawie nieprawidłowości związanych z pozbawieniem go prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Sąd uznał, że skarga dotyczy sprawy, która nie należy do katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego, a jedynie do rozpatrzenia w trybie przepisów o skargach i wnioskach. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA, Sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Ż. na działania Starosty w przedmiocie czynności pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w C. postanawia odrzucić skargę. W. Ż. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku "Pozew" przeciwko pracownikowi Powiatowego Urzędu Pracy w C. w sprawie nieprawidłowości związanych z pozbawieniem strony prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Sąd w dniu 12 stycznia 2007 r. przesłał przedmiotowe pismo do Starosty. W dniu 23 lutego 2007 r. W. Ż. i wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o nałożenie kary grzywny w wysokości "3000 tys. zł" na Starostę za nie udzielenie odpowiedzi na w/w pismo z dnia 12 stycznia 2007 r. W odpowiedzi na wniosek Starosta przesłał do Sądu skargę W. Ż. złożoną w Sądzie w dniu 12 stycznia2007r. wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że po jej otrzymaniu z Sądu skarga została potraktowana jako skarga na pracownika PUP w C. i rozpatrzona według przepisów kodeksu postępowania administracyjnego - art. 227 i 232 § 2. W dniu 22 stycznia 2007 r. dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w C. wyjaśnił i ustosunkował się do zarzutów podniesionych w skardze na działanie pracownika PUP w C. Dodatkowo pismem z dnia 13 lutego 2007 r. Starosta udzielił W. Ż. odpowiedzi na skargę w tym zakresie. Strona otrzymała te wyjaśnienia po powtórnym wysłaniu w dniu 16 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Rozwinięcie powyższego przepisu stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - w skrócie p.p.s.a.), który przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Odnosząc powyższe do treści skargi należy zauważyć, że przedmiotem zaskarżenia były działania pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w C. - skarżący wyraźnie sformułował to w swoim piśmie. Dokonując oceny powyższego, jak również przesłanych przez organ akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga dotyczy sprawy, która nie należy do katalogu spraw wymienionych w cytowanym wyżej przepisie. Sąd dokonał tej oceny zwłaszcza z punktu widzenia treści art. 3 § 2 pkt 4) p.p.s.a. tj. czy czynności, o których mowa w skardze nie należą do innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Fakt wykreślenia skarżącego z ewidencji bezrobotnych było skutkiem wydania w dniu 12 października 2006r. decyzji, tym samym nie można uznać, że skarga dotyczy aktów lub czynności, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Przedmiotem skargi jest nieprawidłowe wykonywani czynności przez pracownika powiatowego urzędu pracy i tym samym podlega rozpatrzeniu w trybie uregulowanym dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego "Skargi i wnioski". Zgodnie z wypracowanym jeszcze w czasie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) i wciąż aktualnym poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, do skarg i wniosków uregulowanych w Dziale VIII k.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 14 września 2004 r., OSK 642/04, Lex nr 160611; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., II SAB/Wa 193/04, Lex nr 165916). W takim postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (postanowienia NSA z dnia 21 listopada 2000 r., III SAB 108/99, Lex nr 48017). Mając na uwadze wskazane przepisy stwierdzić należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi skarżącego, dlatego też stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd skargę odrzucił. W myśl art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło