III SA/Gd 237/08
PostanowienieWSA w Gdańsku2008-08-25
Skład orzekający: Krzysztof Przasnyski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy stronie skarżącej w sprawie dotyczącej choroby zawodowej, która z mocy prawa jest zwolniona z kosztów sądowych, może być przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?Ratio decidendi
Strona skarżąca w sprawie dotyczącej choroby zawodowej jest z mocy prawa zwolniona z kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. W związku z tym, wniosek o przyznanie prawa pomocy może być rozpatrywany jedynie w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, prawo pomocy w tym zakresie powinno zostać przyznane.Stan faktyczny
Skarżąca J. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dotyczącą choroby zawodowej. Skarżąca przedstawiła oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, wskazując na niskie dochody pięcioosobowej rodziny i brak oszczędności. Po uzupełnieniu wniosku i przedłożeniu dokumentów, sąd ocenił, że skarżąca wykazała niemożność poniesienia kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia 10 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
Wnioskiem zawartym w skardze na opisaną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 24 lipca 2008 r. J. P. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz trojgiem dzieci, oprócz domu o powierzchni 137,56 m2 oraz działki o powierzchni 700 m2, na której jest on posadowiony nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Na małżonka skarżącej zarejestrowany jest samochód osobowy o wartości około 4 000 zł. Źródłem dochodów pięcioosobowej rodziny jest renta skarżącej, wynagrodzenie za pracę jej małżonka, płatna praktyka szkolna syna oraz stypendium naukowe córki w łącznej kwocie około 2 275 zł brutto miesięcznie.
Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała na brak oszczędności i niemożność ich zgromadzenia ze względu na orzeczoną okresową częściową niezdolność do pracy. Z uwagi na stan zdrowia wnioskodawczyni może mieć problem z podjęciem zatrudnienia.
W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 28 lipca 2008 r. skarżąca przedłożyła zaświadczenia organu podatkowego oraz odpis zeznania podatkowego, z których wynika, że w 2007 r. uzyskała dochód w wysokości 15 194,67 zł, zaś jej małżonek - 10 098 zł. Według załączonego wyciągu z rachunku bankowego wnioskodawczyni, jego saldo na dzień 1 sierpnia 2008 r. wynosiło 3,46 zł. Wnioskodawczyni posiada zadłużenie na rachunku karty kredytowej w wysokości 1 696,63 zł (stan na dzień 25 lipca br.). Przedłożone odpisy decyzji organu rentowego potwierdzają, że do dnia 31 maja 2008 r. skarżąca pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w wysokości 970,07 zł brutto (822,76 zł netto) miesięcznie. Według zaświadczenia pracodawcy, średnia wysokość miesięcznego wynagrodzenia małżonka skarżącej z okresu od kwietnia do czerwca br. wyniosła 1 200 zł brutto. Z załączonych dokumentów dotyczących kosztów utrzymania skarżącej wynika, że w dniu 15 maja 2008 r. uiściła ona ratę podatku od nieruchomości w kwocie 20 zł, zaś 30 lipca br. zapłaciła należność za korzystanie z usług telekomunikacyjnych w kwocie 88,08 zł. Ponadto przedłożono dokumenty z lat ubiegłych dotyczące opłat za pobór wody oraz abonamentu za dostęp do kanałów telewizyjnych. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 18 sierpnia 2008 r. skarżąca podała, iż miesięczne koszty zużycia gazu oraz energii elektrycznej wynoszą około 140 zł. Ponadto oświadczyła, iż nie korzysta obecnie z żadnych form pomocy społecznej.
Na wstępie podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie skarżąca z mocy prawa jest zwolniona od kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że w myśl art. 262 P.p.s.a, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, będą miały w niniejszej sprawie odpowiednie zastosowanie. W tej sytuacji, należało rozważyć wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie ustanowienia adwokata.
Z przepisu art. 245 § 3 P.p.s.a. wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym uwzględnienie wniosku w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest dodatkowo uwarunkowane niepozostawaniem przez stronę w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3 P.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę dane zawarte we wniosku oraz przedłożonych dokumentach źródłowych, uznać należało, że skarżąca wykazała dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za taką oceną przemawia wysokość dochodów uzyskiwanych przez skarżącą oraz osoby, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, przeznaczonych na potrzeby pięcioosobowej rodziny, a przede wszystkim brak zasobów finansowych.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło