III SA/Gd 240/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. W rozpatrywanej sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w dniu 21 listopada 2011 r. wydał decyzję nr [...], mocą której nie stwierdził u K. C. choroby zawodowej wymienionej w pozycji nr 5 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869). W decyzji tej zawarte było prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Skarżący odwołał się od w/w decyzji pismem z dnia 28 listopada 2011 r. Nadto przedmiotową decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego K.C. zaskarżył do Sądu Okręgowego w G. – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (vide: pismo zatytułowane "pozew" z dnia 9 stycznia 2012 r.), wnosząc w dniu 11 stycznia 2012 r. ( data stempla pocztowego) pozew o uznanie choroby zawodowej i unieważnienie decyzji nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w G. – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W dniu 27 stycznia 2012 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydał decyzję nr [...], którą orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W świetle art. 52 § 2 w/w ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższa regulacja oznacza, że zaskarżyć do sądu administracyjnego można decyzję organu odwoławczego a nie decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie czekając na wydanie i doręczenie decyzji przez organ odwoławczy (wydanie w dniu 27 stycznia 2012 r. a doręczenie w dniu 30 stycznia 2012 r. ) skargą z dnia 9 stycznia 2012 r. (zatytułowaną "pozew [...]") zainicjował postępowanie sądowe, które to postępowanie należy do właściwości sądu administracyjnego. We wniesionej skardze precyzyjnie wskazano również przedmiot kontroli sądu - decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 listopada 2011 r. nr [...]. Zakwestionowanie do sądu administracyjnego decyzji organu pierwszej instancji w świetle w/w przepisów było niedopuszczalne. Bezsporne jest również, że z uwagi na datę wniesienia skargi ( 11 stycznia 2012 r.) oraz jej treść, nie można jej było uznać za skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 27 stycznia 2012 r. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobligowany był odrzucić skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.