III SA/Gd 240/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia odrzucić skargę. W dniu 28 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga D. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2014 r. nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gdańsku z dnia 31 marca 2014 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), stosownie do § ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), D. K. i M. K. zobowiązano do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Ponieważ skarga zawierała również braki formalne, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało połączone z wezwaniem do usunięcia braków formalnych poprzez: podpisanie skargi przez drugiego skarżącego – M. K. – ewentualnie nadesłanie egzemplarza skargi podpisanej przez oboje skarżących, a także złożenie w 3 egzemplarzach pisma procesowego zawierającego określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (uzasadnienia skargi) podpisanej przez oboje skarżących. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono D. K. i M. K. w dniu 4 kwietnia 2014 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 14, 15 akt sprawy). W zakreślonym terminie, który bezskutecznie upłynął z końcem dnia 11 kwietnia 2014 r., skarżący nie uczynili zadość wezwaniom Sądu. Zgodnie z 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy wskazuje na konieczność odrzucenia skargi, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z powyższych względów Sąd na podstawie powyższych przepisów zobligowany był skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.