III SA/Gd 247/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 25 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem, który wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 10 kwietnia 2013 r. skarżąca G. P. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W świetle oświadczenia o stanie rodzinnym wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Z kolei w świetle oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach ww. nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych. Wyłącznym źródłem jej dochodu jest emerytura w wysokości 602 zł brutto miesięcznie. W związku z tym, iż ww. oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do dokonania oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 11 kwietnia 2013 r., wezwano wnioskodawcę do przedłożenia – w terminie czternastu dni od dnia doręczenia wezwania – następujących dokumentów: a) odpisów zeznań podatkowych za lata 2011 i 2012 składanych do urzędu skarbowego przez wnioskodawczynię samodzielnie bądź wspólnie z byłym mężem a w przypadku ich nieskładania – odpisów imiennych informacji o wysokości osiągniętego dochodu lub rocznego obliczenia podatku za ten rok; b) wyciągów i wykazów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię rachunków bankowych, na których gromadzone są środki pieniężne, obrazujących historię i salda tych rachunków w okresie ostatnich trzech miesięcy, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownych oświadczeń w tym przedmiocie; c) kserokopii dokumentów (decyzja, potwierdzenia wpłat) obrazujących aktualną wysokość świadczeń emerytalnych uzyskiwanych przez wnioskodawczynię; d) dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy kosztów utrzymania wnioskodawczyni (utrzymanie lokalu, opłaty za energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, telefon, lekarstwa, inne); e) oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na wnioskodawczynię pojazdów mechanicznych (z podaniem ich marki, modelu, roku produkcji oraz aktualnej wartości). W dniu 29 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęły: - pisemne oświadczenie wnioskodawczyni, zgodnie z którym jest ona współwłaścicielem samochodu osobowego o wartości 12.000 zł; - zeznanie PIT – 40 za rok 2012; - orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 6 kwietnia 2010 r. - decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o przyznaniu emerytury i jej waloryzacji; - wniosek o zawarcie ubezpieczenia indywidualnego pojazdu mechanicznego; - umowy w przedmiocie dostarczania paliwa gazowego i energii elektrycznej; - faktury VAT dokumentujące nabycie środków farmaceutycznych; - faktury i rachunki za paliwo gazowe oraz energię elektryczną; - wyciąg z rachunku bankowego prowadzonego dla wnioskodawczyni przez A S.A. z saldem 15,05 zł na dzień 10 kwietnia 2013 r.; - wyciąg z rachunku bankowego prowadzonego dla wnioskodawczyni przez B S.A. z saldem 2,50 zł na dzień 4 kwietnia 2013 r. W tym stanie należało uznać, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W świetle powołanej regulacji normatywnej to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawczyni składanym pod groźbą odpowiedzialności karnej (vide: rubryka 13 formularza PPF) uznano, iż wnioskodawczyni nie mając obecnie realnych możliwości poniesienia kosztów postępowania oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Za powyższą konstatacją przemawia zwłaszcza zestawienie kwoty niewysokich, comiesięcznych dochodów netto z udokumentowanymi wydatkami związanymi z utrzymaniem wnioskodawczyni. Ponadto wnioskodawczyni wykazała dostatecznie, że nie dysponuje żadnymi oszczędnościami ani też majątkiem, którego ewentualne zbycie lub obciążenie prawem na rzecz osoby trzeciej mogłoby przynieść dochód pozwalający na pokrycie kosztów przedmiotowego postępowania. W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia, przyznając prawo pomocy w żądanym przez wnioskodawczynię zakresie.