III SA/Gd 248/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 22 stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcie licencji na wykonywanie transportu drogowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Po kolejnym odroczeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie Sąd 10 kwietnia 2008 r. zarządził zwrócić się do skarżącego z zapytaniem jak długo może trwać jego niezdolność do stawienia się w sądzie, a w przypadku gdyby przewidywany był okres długiej niemożności stawienia się, o udzielenie informacji czy rozważa wniosek o zawieszenie postępowania. Mimo doręczenia pytania w dniu 30 kwietnia 2008 r. skarżący nie ustosunkował się do niego. Pismem z dnia 5 czerwca 2008 r. skarżącego powiadomiono, że wobec braku odpowiedzi na pismo z dnia 11 kwietnia 2008 r. Sąd wyznaczy termin rozprawy i rozpatrzy skargę pod jego nieobecność. A. M. w piśmie z dnia 3 lipca 2008 r. poinformował Sąd, że jego leczenie jakiś czas będzie trwało, ale nie potrafi powiedzieć jak długo. Obecnie jest po zabiegu szpitalnym i najbliższe konsultacje lekarskie ma 4 sierpnia 2008 r. Jednocześnie skarżący wniósł, aby - do chwili rozpatrzenia skargi - Sąd "zawiesił" zaskarżoną decyzję. Zasadą, określoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skrócie p.p.s.a., jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymania ich wykonania /.../. W pierwszej kolejności zważyć należy, iż inicjatywa do wykazania przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje skarżącemu. Jego rzeczą - jako strony postępowania sądowoadministracyjnego - jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie wystąpienia tych przesłanek. We wniosku skarżącego brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia; został on jedynie umieszczony w kontekście informacji o słabym stanie zdrowia. Ponadto skarżący wielokrotnie wcześniej występował o odroczenie terminu rozprawy, z uwagi na chęć osobistego uczestniczenia w niej, przedstawiając jednocześnie zaświadczenia lekarskie (pierwszy termin rozprawy ustalony był na 28 sierpnia 2007 r.). Sąd, uwzględniając fakt złego stanu zdrowia skarżącego i przebyty ostatnio zabieg chirurgiczny, w związku z przedmiotem sprawy tj. cofnięciem licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką osobową, uważa za niecelowe wstrzymywanie zaskarżonej decyzji. Skarżący i tak obecnie może mieć problemy z wykonywaniem uprawnień wynikających z licencji. Sąd powiadomi skarżącego o najbliższym terminie rozprawy, a jego obecność nie jest obowiązkowa. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia dla niego skutków. Mając na uwadze te okoliczności Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.