III SA/Gd 248/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Mierzejewski Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 129 § 2, art. 134 k.p.a., stwierdziło uchybienie przez A. M. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Marszałka Województwa z dnia 13 października 2016 r. w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu 17.11.2016r. do organu I instancji wpłynęło pismo A. M., reprezentowanej przez adwokata, określone jako wniosek o przyznanie świadczeń rodzinnych. Pismo to zostało potraktowane przez Marszałka Województwa jako odwołanie od decyzji z dnia 13.10.2016r. i przesłane do organu odwoławczego. SKO wezwało stronę o sprecyzowanie, czy pismo jest odwołaniem, czy nowym wnioskiem o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego. W odpowiedzi strona wyjaśniła, że stanowi ono odwołanie od decyzji z dnia 13.10.2016r. Jednocześnie wskazała, że rezygnuje z ustanowionego pełnomocnika. Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zaskarżona decyzja z dnia 13.10.2016r. została doręczona stronie w dniu 24.10.2016r. Termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 7.11.2016r, a odwołanie złożone zostało w dniu 14.11.2016r. (data nadania w urzędzie pocztowym), czyli po terminie do jego wniesienia. Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania. Zatem Kolegium, na skutek złożenia odwołania po terminie, nie ma możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy, a może jedynie stwierdzić uchybienie terminu do jego wniesienia. A. M. wniosła skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wskazała, że pełnomocnictwo dla adwokata zostawiła zaraz po tym, jak otrzymała decyzję organu I instancji. Ze swoim pełnomocnikiem miała kontakt e - mailowy i telefoniczny. Pełnomocnik zapewnił ją, że wysłał odwołanie. Odległości były zbyt duże i może dlatego nie były dochowane terminy. Wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd , podnosząc zarzuty kwestionujące merytorycznie decyzję organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. , poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. ), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 13 października 2016 r., którą organ uchylił własną decyzję w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego. Stosownie do art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej k.p.a.) odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2). Podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 k.p.a., według którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej w dniu 24 października 2016 r. Termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji upłynął w dniu 7 listopada 2016 r. Odwołanie od w/w decyzji pełnomocnik skarżącej złożył dopiero w dniu 14 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego), czyli z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a.. W świetle powyższego organ odwoławczy zasadnie, na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania. Zauważyć należy, że skarżąca nie kwestionuje w istocie , że odwołanie nie zostało złożone w terminie: "może dlatego (...) nie były dochowane terminy". W przypadku nie złożenia odwołania od decyzji w terminie przewidzianym przepisami prawa organ odwoławczy nie może dokonać merytorycznej oceny prawidłowości decyzji organu pierwszej instancji. Tym bardziej nie jest do tego uprawniony Sąd, który kontroluje jedynie zgodność z prawem orzeczenia organu odwoławczego. Sąd może dokonać kontroli decyzji organu pierwszej instancji tylko wówczas, gdy wyczerpane zostały środki zaskarżenia . Tak więc nie jest możliwe dokonanie przez Sąd oceny, czy decyzja organu pierwszej instancji jest, czy też nie jest zgodna z prawem oraz czy zasadne są zarzuty merytoryczne, kierowane przez skarżącą w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.