III SA/Gd 252/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydanego w niniejszej sprawie w dniu 3 lipca 2014 r. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie wyznaczony został adwokat Ł. K., o czym Okręgowa Rada Adwokacka w G. poinformowała Sąd pismem datowanym na dzień 25 kwietnia 2014 r. Wyrokiem z dnia 3 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych. W następstwie złożonego wniosku ustanowionemu pełnomocnikowi w dniu 30 lipca 2014 r. doręczono odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 22 sierpnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła opinia ww. pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. W piśmie przewodnim do przedmiotowej opinii pełnomocnik wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów za jej sporządzenie wskazując, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jednocześnie pełnomocnik wykazał, że sporządzona opinia została przesłana skarżącemu listem poleconym. W tym stanie uznano, co następuje. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W świetle postanowień § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m.in. opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 rozporządzenia. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, wynagrodzenie za sporządzenie powyższej opinii należne pełnomocnikowi wyznaczonemu przed wydaniem wyroku przez sąd pierwszej instancji przysługuje w wysokości 120 zł (50 % x 240 zł), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje finalnie kwotę 147,60 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów.