III SA/Gd 252/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na Wojewodę Pomorskiego w przedmiocie niezgodnego z prawem działania organu administracji publicznej postanawia odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 21 maja 2026 r. wpłynęło drogą elektroniczną, przekazane przez Wojewodę Pomorskiego, pismo Z. G., datowane na dzień 23 kwietnia 2026 r., zatytułowane: "SKARGA" (z dopiskiem: Ż-50.B. Skarga do WSA Gdańsk na Wojewoda Pomorski"). Do skargi Z. G. dołączył liczne załączniki (materiały tekstowe wzbogacone o grafiki), mogące stanowić kserokopie dokumentów urzędowych, opatrzone komentarzami autora przedmiotowego pisma i sugerujące naruszenie prawa. Skarga nie zawiera precyzyjnie sformułowanych zarzutów ani wniosków. Skarżący odnosi się w niej jedynie do funkcjonowania Poczty Polskiej, warunków osobistych oraz postrzegania sprawiedliwości. Załączniki zaś w swej treści są wielowątkowe, poruszają bardzo wiele niepowiązanych ze sobą zagadnień. Przekazując do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę Z. G. (oznaczoną symbolem "Ż-50.B.") Wojewoda Pomorski stanął na stanowisku, że skarga jest niedopuszczalna, albowiem ze skargi nie wynika, jakie przepisy konstytucyjne zostały naruszone, a sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Organ wyjaśnił, że Z. G. co jakiś czas przekazuje do Wojewody Pomorskiego obszerną korespondencję, w której powtarzającymi się głównymi tematami są: nielegalne funkcjonowanie dwóch pobliskich sklepów oraz łamanie jego konstytucyjnych praw. Część dokumentów jest przesyłana jedynie do wiadomości Wojewody Pomorskiego, a część załączników stanowi zobrazowanie refleksji i myśli przewodnich czy statusu autora jako obywatela. Organ zwrócił uwagę, że skarżący ewidencjonuje wysyłane i otrzymywane pisma, nadając im własne oznaczenia i numery porządkowe. Ma to znaczenie w ułatwieniu identyfikacji licznej korespondencji od skarżącego, mającej taką samą szatę graficzną i różniącej się niekiedy tylko pojedynczymi zdaniami (przy innych podmiotach zaskarżanych). Organ przedstawił działania Wojewody Pomorskiego podjęte w ramach spraw, których znaki Z. G. przywołał w nagłówku skargi. W tytułach pism dominują określenia: "skarga na bezprawie" i "przedmiot postępowania: stan zagrożenia bytu egzystencjalnego", z powoływaniem się na Konstytucję (głównie art. 63, art. 152 i art. 171). Skarżący wskazuje także na nielegalną budowę dwóch sklepów i "stan zagrożenia epidemicznego". Styl pisania zakłóca jednak logikę wypowiedzi i nierzadko trudno było ustalić przedmiot i podmiot skargi lub wniosku. Organ zapewnił, że każde z jego pism zostało wysłane z zachowaniem terminów wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego i skutecznie doręczone do adresata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając spraw w pierwszej kolejności bada czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5a tego artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga ogólna, złożona "na organ" a nie na konkretny akt administracyjny lub czynność administracyjną, jest niedopuszczalna. W takiej sprawie występuje w istocie pierwotny brak przedmiotu zaskarżenia, co wyklucza merytoryczne rozpoznanie wniesionej skargi (skarga jest bezprzedmiotowa). Zgodnie z art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, każdy ma prawo składać petycje, wnioski i skargi w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą do organów władzy publicznej oraz do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej. Postępowanie w przedmiocie tego rodzaju skarg i wniosków uregulowane jest w dziale VIII Kodeksu postepowania administracyjnego. Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie to nie kończy się jednak władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie nie dotyczy zatem stwierdzenia czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie podlega więc kontroli legalności sprawowanej przez sądy, gdyż nie mieści się ono wśród aktów poddanych kognicji sądu administracyjnego określonych w przepisach art. 3 § 2 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi do organu administracji skargi, której dotyczy dział VIII Kodeksu postepowania administracyjnego, na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie - jak wskazano - problem jest jednak zasadniczo inny, a polega na tym, że skarżący złożył ogólną skargę na Wojewodę Pomorskiego, a nie na konkretny akt lub czynność mieszczące się w katalogu z art. 3 § 2 p.p.s.a., nie wskazując nawet konkretnego postępowania w sprawie, która toczyła się przed Wojewodą Pomorskim. Biorąc powyższe pod uwagę oraz mając na względzie, że orzeczenie Sądu nie może być abstrakcyjne i pozbawione odniesienia do konkretnej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.