III SA/Gd 257/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na pismo Wojewody Pomorskiego z dnia 6 kwietnia 2023 r., nr WK-I.142.16.2023.HM w przedmiocie przekazania pisma właściwemu organowi postanawia odrzucić skargę. . akt III SA/Gd 257/23 UZASADNIENIE W dniu 22 maja 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło przekazane przez Wojewodę Pomorskiego pismo Z. G. zatytułowane: "Skarga z art. 63 i 69 KONSTYTUCJI". W uzasadnieniu tak wniesionej skargi Z. G. zarzucił Wojewodzie Pomorskiemu nieudzielenie odpowiedzi na prowadzoną z tym organem korespondencję (pismo z dnia 19 października 2022 r. informujące o terminie rozpatrzenia skargi na działalność Starosty Wejherowskiego oraz pismo z dnia 2 listopada 2022 r. przekazującego skarżącemu uchwałę Rady Powiatu Wejherowskiego z dnia 28 października 2022 r. nr VI/XXXIV/489.22 w sprawie rozpatrzenia skargi na bezczynność Staroty Wejherowskiego). W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o jej odrzucenie jako bezzasadnej i wskazał, że w dniu 20 marca 2023 r. do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku wpłynęło pismo skarżącego z 17 marca 2023 r. Pismo to było adresowane do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji za pośrednictwem Wojewody Pomorskiego, a dotyczyło: stwierdzenia że Wojewoda Pomorski uchybił art. 35 i dalszym k.p.a.; nałożenia sankcji na kierownika MRiPS; nakazania udzielenia odpowiedzi przez WP w terminie 7 dni; dostępu do akt sprawy przez internet oraz rozpoznania sprawy w obecności Z. G.. Skarżący wspomniał też o braku reakcji na "konkluzję o dyskryminacji", jaką wysłał 9 lutego 2023 r. e-mailem. Zgodnie z żądaniem skarżącego pismo to zostało przesłane 6 kwietnia 2023 r. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, o czym skarżący został powiadomiony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a."). Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca zaskarżyła pismo Wojewody Pomorskiego stanowiące odpowiedź na korespondencję z tym organem z dnia 6 kwietnia 2023 r. nr [...], powołując się m.in. na przepis art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten zakłada natomiast, że każdy ma prawo składać petycje, wnioski i skargi w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą do organów władzy publicznej oraz do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej. Tryb rozpatrywania petycji, wniosków i skarg określa ustawa. Wskazaną w treści art. 63 Konstytucji ustawę stanowi z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Postępowanie w przedmiocie skarg i wniosków uregulowane zostało przepisami działu VIII K.p.a. Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji RP prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 63 Konstytucji). Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i następne Kodeksu) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tegoż postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie podlega więc kontroli legalności sprawowanej przez sądy, gdyż nie mieści się ono wśród aktów poddanych kognicji tego Sądu określonych w przepisach art. 3 § 2 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 i następnych Kodeksu, na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09). Będące przedmiotem skargi nienależyte w ocenie skarżącego wykonywanie zadań przez Wojewodę Pomorskiego nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze opisane okoliczności faktyczne jak i wskazane regulacje normatywne należało wniesioną skargę odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.