III SA/Gd 263/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2019 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów o przewozie towarów niebezpiecznych postanawia 1. stwierdzić swą niewłaściwość miejscową, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. "A" Spółka z o.o. z siedzibą w G. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 lutego 2019 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów o przewozie towarów niebezpiecznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Jak wynika z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) powoływanej jako "p.p.s.a.", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z treścią § 1 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku jest właściwy dla obszaru województwa [...] Siedziba organu - Głównego Inspektora Transportu Drogowego znajduje się w W. Z treści art. 13 § 3 p.p.s.a wynika możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości. Taki wyjątek został ustanowiony w § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506 ze zm.), jednak odnosi się on tylko do spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została natomiast wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 169 ze zm.), a więc nie ma do niej zastosowania rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. przekazujące rozpoznawanie innym wojewódzkim sądom administracyjnym (w tym Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G.) niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Niniejsza sprawa winna być zatem rozpoznana zgodnie z przytoczonymi powyżej ogólnymi zasadami co do właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych. Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania sprawy jest, zgodnie z regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 p.p.s.a. w związku z treścią § 1 pkt 13 wskazanego wyżej rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., właściwy dla obszaru województwa m. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. stwierdził swą niewłaściwość miejscową, i przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu miejscowo - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.