III SA/Gd 269/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego I. K. – K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skarg W. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 stycznia 2013 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej postanawia przyznać wnioskodawczyni od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Postanowieniami z dnia 14 czerwca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawach o sygnaturach III SA/Gd 269/13 oraz III SA/Gd 270/13. Okręgowa Izba Radców Prawnych w G. pełnomocnikiem w ww. sprawach wyznaczyła radcę prawnego I. K. – K. Wyrokiem z dnia 5 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargi W. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 stycznia 2013 r. nr [...] oraz nr [...] w przedmiocie świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Przed wydaniem wyroku Sąd postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ww. sprawy o sygnaturach III SA/Gd 269/13 oraz III SA/Gd 270/13. W dniu 6 listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku została wysłana skarga kasacyjna od ww. wyroku sporządzona przez ustanowionego pełnomocnika. Składając przedmiotową skargę kasacyjną pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, iż koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 21 maja 2015 r. wydanym w sprawie o sygnaturze I OSK 2974/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną. W tym stanie uznano, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W świetle postanowień § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m.in. opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 4 rozporządzenia. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w rozpatrywanym przypadku stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, wynagrodzenie należne pełnomocnikowi wyznaczonemu przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji w dwóch sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia za sporządzenie powyższej skargi kasacyjnej przysługuje w wysokości 240 zł (50 % x 240 zł x 2), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje finalnie kwotę 295,20 zł. W związku z powyższym referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.