III SA/Gd 269/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: odrzucić skargę kasacyjną z dnia 16 lipca 2014 r. Wyrokiem z dnia 29 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 6 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym. Po ogłoszeniu wyroku skarżący został pouczony o przysługującym mu prawie do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku oraz do zaskarżenia zapadłego orzeczenia w formie skargi kasacyjnej, która winna być złożona w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, oraz sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub – w sprawach obowiązków podatkowych – doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej – rzecznika patentowego. Wobec wniosku z dnia 29 maja 2014 r., w dniu 18 czerwca 2014 r. doręczony został skarżącemu odpis zapadłego w sprawie orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Stosownym pismem skarżący został ponownie w pełni pouczony o przysługującym mu prawie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie; skarżącego pouczono nadto, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a złożenie skargi przez osobę inną niż adwokat lub radca prawny lub po upływie zakreślonego 30 dniowego terminu spowoduje jej odrzucenie. Dodatkowo wskazano, iż jeżeli strona, która jest osobą fizyczną nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym, które będzie obejmowało ustanowienie dla niej adwokata lub radcy prawnego; stosowny wniosek o przyznanie prawa pomocy należało wnieść na urzędowym formularzu, dostępnym w budynku sądu lub urzędu gminy. W dniu 21 lipca 2014 r. (nadana w urzędzie pocztowym 16 lipca 2014r.) do sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl. art. 173 § 1 – 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 – 2 w/w ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Sąd zwraca uwagę, iż sporządzenie skargi kasacyjnej jako środka prawnego sformalizowanego obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych przez art. 174 w/w ustawy sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga bowiem fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych i zasadności podnoszonych zarzutów. Poprzez sformułowanie ustawy, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego jednoznacznie rozumieć należy obowiązek jej sporządzenia przez podmiot profesjonalny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2004 r., FZ 178/04, nie publ., postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2004 r., OSK 219/04, nie publ.). W niniejszej sprawie skarżący za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, która została przez niego sporządzona osobiście. Podkreślić należy, że skarżący w toku postępowania został dwukrotnie poinformowany o tym, iż skargę kasacyjną sporządzić winien adwokat lub radca prawny. Pierwotnie stosownego pouczenia udzielono skarżącemu po ogłoszeniu wyroku oddalającego jego skargę. Następne pouczenie skarżący otrzymał wraz z odpisem zapadłego orzeczenia i jego uzasadnieniem. Co ważne, wskazano w nim także, iż skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Bezspornym jest, iż skarżący nie wnioskował o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Sąd zwraca uwagę, iż postępowanie zainicjowane wniesieniem skargi kasacyjnej toczy się w dwóch etapach, przy czym w pierwszym z nich badania dokonuje wojewódzki sąd administracyjny. Braki formalne skargi kasacyjnej jako pisma procesowego mogą być uzupełnione przez wezwanie strony lub pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną do ich usunięcia w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. Jednakże w świetle ugruntowanego orzecznictwa sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, publ. M. Praw. 2004/5, s. 202) wniesienie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określającym wymagania materialne skutkować musi jej odrzuceniem bez wzywania do usunięcia braków. Zgodnie zaś z art. 178 w/w ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego, na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.