III SA/Gd 269/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędziowie WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka, WSA Bartłomiej Adamczak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. W. i Z. A. na postanowienie Wojewody z dnia 16 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie usunięcia z ewidencji ludności zapisu o zameldowaniu postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku radcy prawnemu A. K. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) zawierającą należny podatek od towarów i usług – tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącym z urzędu. M. W. i Z. A. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Wojewody z dnia 16 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie usunięcia z ewidencji ludności zapisu .o zameldowaniu. Na rozprawie w dniu 2 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, w punkcie 1 postanowienia umorzył postępowanie. W punkcie 2 postanowienia Sąd, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( j.t.Dz.U.2013.490 ze zm.), orzekł o opłacie za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego skarżących.