III SA/Gd 273/05

Dnia 2 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Kinga Czernis, po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. A. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 marca 2005r. sygn. akt 3 II SA/Gd 302/02 w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę. J. A. w dniu 18 maja 2005 r. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2005 r. o sygn. akt 3 II SA/Gd 302/02 w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu wskazał, że był pozbawiony możliwości działania " przez takiego adwokata" i nie był należycie reprezentowany. Wskazał, że Sąd oddalił wniosek pełnomocnika o odroczenie rozprawy, na której to mógł przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów , które strona posiada , a nieobecność pełnomocnika pozbawiła skarżącego możności działania i należytego reprezentowania. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Art. 271 pkt 2 tej ustawy stanowi natomiast, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 280 § 1 ustawy Sąd poza badaniem, czy skarga jest wniesiona w terminie bada, czy opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia. Po skierowaniu sprawy na rozprawę Sąd na rozprawie – zgodnie z art. 281 w/w ustawy -rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Badanie podstaw wznowienia na rozprawie jest jednak badaniem merytorycznym, tj. badaniem, czy przesłanki te realnie zaistniały. W sprawie 3 II SA/Gd 302/02, w której J. A. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 5 grudnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2004 r. ( k. 72) przyznano skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Skarżący udzielił pełnomocnictwa adw. M. Z.. Na rozprawie w dniu 5 stycznia 2005 r. ustanowiony pełnomocnik wniósł o zwolnienie go z tego obowiązku z uwagi na różnicę zdań ze skarżącym na temat sprawy i w związku z tym niemożliwością reprezentowania interesu skarżącego. Pełnomocnik – wobec wypowiedzenia pełnomocnictwa - został zobowiązany przez Sąd do wystąpienia do Rady Adwokackiej o wyznaczenie innego pełnomocnika. Rozprawa uległa odroczeniu. Na skutek pisma adwokata pełnomocnikiem skarżącego z urzędu został wyznaczony adw. S. J., któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa w dniu 2 lutego 2005 r. Pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe z dnia 9 lutego 2005 r. z załącznikiem ( k. 117 - 119), które uzupełnił pismem z dnia 14 lutego 2005 r. Przed rozprawą wyznaczoną na dzień 23 marca 2005 r. na godz. 14.25 pełnomocnik skarżącego wniósł o zniesienie terminu rozprawy , albowiem w tym dniu występuje przed innym Sądem w G. o godz. 13.25 . Sąd na rozprawie oddalił wniosek pełnomocnika o odroczenie rozprawy i wydał wyrok oddalający skargę J. A.. W ocenie Sądu nie można skutecznie twierdzić, że skarżący nie był należycie reprezentowany, bowiem w dniu rozprawy jego pełnomocnikiem był adw. S.J., który o terminie rozprawy był prawidłowo zawiadomiony. Pozbawienie strony możności działania to pozbawienie strony obrony jej praw na skutek naruszenia przepisów prawa. Nie można, w ocenie Sądu, uznać, by sytuacja taka w sprawie niniejszej miała miejsce. Art. 109 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli którakolwiek ze stron jest nieprawidłowo zawiadomiona lub nieobecność strony lub pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć. Z pisma pełnomocnika skarżącego wynikało jedynie, że tego samego dnia w zbliżonych godzinach ma w innym sądzie wyznaczoną rozprawę. Nie jest to nadzwyczajne wydarzenie w rozumieniu wskazanego przepisu. Nie jest też to okoliczność , której nie można przezwyciężyć. Z pisma nie wynika, dlaczego pełnomocnik dokonał wyboru stawienia się na rozprawie przed Sądem w G., a nie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Ponadto pełnomocnik skarżącego mógł ustanowić pełnomocnika substytucyjnego, a z pisma nie wynika, dlaczego nie mógłby tego zrobić. W tej sytuacji nie było przesłanek do odroczenia rozprawy na podstawie art. 109 w/w ustawy. Wskazać też trzeba, że skarżący po wniesieniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie był pozbawiony możności zaprezentowania swojego stanowiska w sprawie czy złożenia dokumentów- przed rozprawą pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe , w którym zawarł stanowisko skarżącego oraz złożył załącznik do pisma. Przedkładane przez wnoszącego skargę o wznowienie postępowania w toku tegoż postępowania odpisy orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, pismo skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w związku z prowadzonym przez ten Sąd postępowaniem, decyzja i postanowienia z 1993 r.- nie mają żadnego merytorycznego związku z treścią skargi o wznowienie postępowania. Wobec powyższego w ocenie Sądu skarga w sprawie niniejszej opiera się na ustawowej podstawie wznowienia – tj. na twierdzeniu, że skarżący nie był należycie reprezentowany lub wskutek naruszenia prawa był pozbawiony możności działania, jednak w istocie brak ustawowej podstawy wznowienia. Wnoszący skargę o wznowienie domagał się przyznania mu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów, ustanowienie adwokata, doradcy podatkowego, radcy prawnego. Był informowany przez Sąd, że skarżącemu przyznano takie prawo - został zwolniony od kosztów sądowych postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2002 r. oraz przyznano mu adwokata z urzędu postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2004 r. W myśl art. 244 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd jedynie ustanawia adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego; ustanowienie pełnomocnika stanowi natomiast uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa. Z uprawnienia tego strona może, ale nie musi skorzystać. Skarżący udzielił pełnomocnictwa adw. S. J. ( k. 120). Zgodnie z art. 39 w/w ustawy pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do: 1) wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem; 2) udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach ( ...). Pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego adw. J. na podstawie przyznanego prawa pomocy obejmowało zatem z mocy samego prawa także wniesienie skargi o wznowienie postępowania. Nie było więc podstaw do ponownego ustanowienia przez Sąd skarżącemu adwokata czy radcy prawnego, mimo że skarżący jednocześnie z wniesieniem skargi o wznowienie postępowania zawiadomił Sąd o wypowiedzeniu dotychczasowemu pełnomocnikowi pełnomocnictwa, bowiem wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie adwokata został już przez Sąd pozytywnie rozpoznany. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym , nie niweczy jednak udzielonego prawa pomocy. Do osoby, której prawo pomocy zostało przyznane przez ustanowienie adwokata czy radcy prawnego należy wybór, czy udzieli pełnomocnikowi pełnomocnictwa , a co za tym idzie- także czy to pełnomocnictwo wypowie. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 281 zd. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.