III SA/Gd 28/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Komendanta Morskiego Oddziału Straży Granicznej z dnia 18 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia odrzucić skargę. Skarżący w odwołaniu od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej z dnia 21 października 2011 r., wydanej w sprawie nałożenia na Z. M. kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków zezwolenia, zawarł wniosek o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności nadanego tej decyzji. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2011 r. Komendant Morskiego Oddziału Straży Granicznej, w oparciu o art. 135 k.p.a., odmówił wstrzymania natychmiastowej wykonalności wskazanej wyżej decyzji. W postanowieniu znajdowało się pouczenie, że nie przysługuje od niego zażalenie. Z. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Komendanta Morskiego Oddziału Straży z dnia 18 listopada 2011 r. nr [...] , domagając się jego uchylenia. Skarżący wywodził, że składa skargę w trybie art. 227 k.p.a., ponieważ został pozbawiony trybu odwoławczego od wydanego postanowienia. Zarzucił organowi naruszenie szeregu przepisów k.p.a. oraz to, że postanowienie zostało wydane przedwcześnie - przed rozpatrzeniem odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując , że zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie należy zwrócić uwagę, że postępowanie sądowoadministracyjne toczy się , co do zasady, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Tymczasem skarżący myli skargę do sądu administracyjnego z instytucją skargi ujętą w Dziale VIII Rozdziale 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Są to całkowicie różne instytucje prawne. Pierwszą z wymienionych skarg rozpatruje sąd administracyjny, zaś drugą - właściwy organ administracji publicznej. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia przez sąd administracyjny, wobec czego jego skarga musi być oceniona na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z powyższego , na zaskarżone postanowienie przysługiwałaby skarga, gdyby służyło nań zażalenie. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, jeżeli kodeks tak stanowi. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie art. 135 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje ani w tym, ani w żadnym innym przepisie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art.135 k.p.a., wobec czego na przedmiotowe postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę.