III SA/Gd 28/25

WyrokWSA w Gdańsku2025-04-16

Skład orzekający: Janina Guść, Alina Dominiak, Adam Osik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzuty wniesione w sprawie egzekucji administracyjnej obowiązku poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, dotyczące braku wymagalności obowiązku, określenia obowiązku niezgodnie z prawem, braku doręczenia upomnienia oraz wadliwego przystąpienia organu egzekucyjnego do egzekucji, są zasadne?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika bezpośrednio z przepisów prawa, a jego wymagalność nie jest uzależniona od braku przeciwwskazań medycznych, jeśli takie nie zostały formalnie stwierdzone przez lekarza. Zarzuty dotyczące wadliwości upomnienia i tytułu wykonawczego zostały uznane za bezzasadne, podobnie jak zarzut dotyczący braku doręczenia upomnienia. Sąd stwierdził również, że zarzut wadliwego przystąpienia organu egzekucyjnego do egzekucji nie stanowi podstawy do wniesienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej zgodnie z art. 33 § 2 u.p.e.a.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K. B. na postanowienie Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, które utrzymało w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oddalające zarzuty skarżącego w sprawie egzekucji administracyjnej obowiązku poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Skarżący podniósł szereg zarzutów, w tym dotyczących braku wymagalności obowiązku, określenia obowiązku niezgodnie z prawem, braku doręczenia upomnienia oraz wadliwego przystąpienia organu egzekucyjnego do egzekucji. Organy administracji uznały zarzuty za bezzasadne, co zostało potwierdzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 października 2024 r. nr OPES.906.121.2024.KW w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej oddala skargę. Postanowieniem z dnia 18 października 2024 r. Pomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 poz. 572, dalej: "k.p.a.") oraz art. 17 § 1 w zw. z art. 34 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2023 r. poz. 2505 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Pruszczu Gdańskim z dnia 26 lipca 2024 r., który uznał za bezzasadne zarzuty wniesione przez K. B. (dalej: "skarżący") w sprawie egzekucji administracyjnej. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego: Upomnieniem z dnia 11 stycznia 2024 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Pruszczu Gdańskim (dalej: "organ I instancji", "Powiatowy Inspektor Sanitarny") wezwał skarżącego do rozpoczęcia realizacji obowiązkowych szczepień ochronnych przeciw gruźlicy, WZW typu B, błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, Haemophilus influenzae, pneumokokom oraz odrze, śwince, różyczce u dziecka skarżącego – M. B. (urodzonego [...] 2022 r.) w terminie 7 dni. N. Sp. z o.o. w G. przekazał Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu historię zdrowia i choroby dziecka skarżącego. Opisano w niej przebieg wizyty i odnotowano, że rodzice nie wyrazili zgody na zaszczepienie dziecka. W karcie uodpornienia, wystawionej w dniu urodzenia dziecka przez Klinikę [...] w G., znajduje się adnotacja o braku zgody na szczepienia. W dokumentacji znajduje się także zaświadczenie o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym z dnia 20 lutego 2024 r., w którym nie stwierdzono przeciwwskazań do wykonania u dziecka obowiązkowego szczepienia ochronnego przeciw WZW typu B. W związku z uchylaniem się przez skarżącego od wykonania obowiązku szczepień ochronnych dziecka, w dniu 29 lutego 2024 r. Powiatowy Inspektor Sanitarny wystawił tytuł wykonawczy nr [...], którym nałożył na skarżącego obowiązek wykonania u dziecka obowiązkowych szczepień ochronnych. Postanowieniem z dnia 25 marca 2024 r. Wojewoda Pomorski nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia do poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Skarżący wniósł zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej. Jako ich podstawę wskazał: 1/ brak wymagalności obowiązku szczepień z uwagi na brak wskazania przez wierzyciela podstawy prawnej i faktycznej określenia wymagalności obowiązku, brak indywidualnego schematu szczepień, mimo stawienia się na lekarskie badanie kwalifikacyjne; 2/ określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z art. 17 ust. 2 i 4 u.z.z.z.ch., poprzez pominięcie obowiązku wykluczenia przeciwwskazań do szczepienia i wystawienia zaświadczenia o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym; 3/ naruszenie art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a., poprzez brak uprzedniego doręczenia skarżącemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 ust 1 w zw. z art. 15 § 3e u.p.e.a. w zw. z § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie danych zawartych w upomnieniu; 4/ naruszenie przez organ egzekucyjny art. 29 § 2 u.p.e.a., poprzez przystąpienie do egzekucji , mimo że tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a.- wierzyciel niewłaściwie podał podstawę prawną obowiązku o charakterze niepieniężnym - pominął w tytule wykonawczym art. 17 ust. 2 i 4 u.z.z.z.ch. i nie wskazał podstawy prawnej prowadzonej egzekucji. Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia 26 lipca 2024 r. oddalił w całości zgłoszone zarzuty. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, Pomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej: "organ odwoławczy", "Wojewódzki Inspektor Sanitarny") postanowieniem z dnia 18 października 2024 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy w całości podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Sanitarnego co do niezasadności zgłoszonych zarzutów. Organ odwoławczy wyjaśnił, że brak wymagalności obowiązku o charakterze niepieniężnym zachodzi jedynie wtedy, gdy istnieją niezależne od zobowiązanego, trwałe lub czasowe przyczyny, przez które nie ma możliwości wykonania nałożonego obowiązku. Sytuacja taka nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Wbrew twierdzeniom skarżącego obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciwko chorobom wymienionym w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2077 ze zm., dalej: "rozporządzenie") wynika wprost z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b) i ust. 2 w związku z art. 17 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2024 r. poz. 924, dalej: "u.z.z.z.ch."). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie delegacji z art. 17 ust. 10 pkt 1 i 4 u.z.z.z.ch. Zawiera ono wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych, osób lub grup osób obowiązanych do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym, wiek i inne okoliczności stanowiące przesłankę do nałożenia obowiązku szczepień ochronnych na te osoby, a także sposób przeprowadzania szczepień ochronnych. Schematy szczepień, tj. liczba dawek oraz terminy ich podania zostały określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Zatem wbrew twierdzeniom skarżącego, obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym, poprzedzony lekarskim badaniem kwalifikacyjnym, wynika wprost z przepisów prawa i podlega wykonaniu. Obowiązek poddania się szczepieniu poprzedzony jest lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwskazań do jego wykonania. Zaświadczenie lekarskie o przeciwskazaniach do wykonania szczepień ochronnych jest jedynym dokumentem dającym podstawę do odroczenia ich wykonania. Skarżący na żadnym z etapów postępowania egzekucyjnego nie przedstawił zaświadczenia o stwierdzonych przeciwwskazaniach do wykonania szczepień ochronnych dziecka, przedstawił jedynie skierowanie do specjalisty. Pomimo stwierdzenia przez lekarza braku przeciwskazania do wykonania szczepień u dziecka rodzice nie wyrazili zgody na ich wykonanie. Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy. Natomiast bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy mają wątpliwości skarżącego związane z dopuszczeniem danej szczepionki na rynek, jej szkodliwością, czy też informacje obejmujące działania niepożądane. Skarżący wniósł skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, żądając uchylenia postanowień organów obu instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, tj. uznanie przez organ, że skarżący nie wykonał obowiązku na dzień wszczęcia postępowania podczas gdy obowiązek nie może być uznany za wymagalny z uwagi na brak wykluczenia przeciwwskazań i brak wydania zaświadczenia o przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym potwierdzającego kwalifikację dziecka do obowiązkowych szczepień ochronnych, a także skierowanie dziecka w dniu 20 lutego 2024 r. do poradni specjalistycznej; 2/ określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisu prawa, poprzez zobowiązanie do poddania dziecka szczepieniom ochronnym nieistniejącym w harmonogramie, brak tożsamości obowiązku określonego w upomnieniu, tytule wykonawczym i zaskarżonym postanowieniu, 3/ naruszenie art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a., poprzez brak uprzedniego doręczenia skarżącemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 ust 1 w zw. z art. 15 § 3e u.p.e.a. w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie danych zawartych w upomnieniu; 4/ naruszenie art. 144 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., poprzez ograniczenie rozpoznania sprawy do treści zaskarżonego postanowienia wierzyciela i brak odniesienia się przez organ odwoławczy do zarzutów skarżącego; 5/ naruszenie art. 124 § 2 k.p.a., poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podstawy prawnej wymagalności obowiązku i brak jego tożsamości z obowiązkiem określonym w upomnieniu; 6/ naruszenie art. 15 k.p.a., poprzez brak rozpoznania zarzutów odwołania; 7/ naruszenie art. 7, 7a, 77 i 81a k.p.a. w zw. z art. 18 ust. 2 u.z.z.ch., poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych na niekorzyść skarżącego, jak również wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy oraz brak wszechstronnego rozważenia całości materiału dowodowego; 8/ naruszenie art. 80 k.p.a., poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie tej oceny w sposób dowolny, skutkujące uznaniem, że skarżący uchyla się od wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych, co nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. |Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego , utrzymujące w mocy | |postanowienie organu pierwszej instancji , oddalające zarzuty zgłoszone w sprawie egzekucji administracyjnej. | |Egzekucję obowiązków wynikających z norm prawa administracyjnego reguluje ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w | |administracji ( "u.p.e.a."). Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem | |organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. W myśl art. 33 § 2 u.p.e.a. podstawą zarzutu jest: | |1) nieistnienie obowiązku; | |2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: | |a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, | |b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, | |c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; | |3) błąd co do zobowiązanego; | |4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; | |5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; | |6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: | |a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, | |b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, | |c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b (art.33 § 2 u.p.e.a.). | |Przepis art. 33 § 4 u.p.e.a. stanowi, że zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej określa istotę i zakres żądania oraz dowody | |uzasadniające to żądanie. | |Postępowanie dotyczące zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej, o których mowa w art. 33-35 u.p.e.a., jest postępowaniem | |incydentalnym w ramach administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Postępowanie dotyczące zgłoszonego zarzutu nie dotyczy zatem sprawy | |administracyjnej, w której orzeczono o określonym obowiązku, lecz jest toczącym się w ramach sprawy egzekucyjnej postępowaniem, w którym | |bada się szczególny środek zaskarżenia zobowiązanego (w realiach sprawy – skarżącej), który może zakwestionować m.in. określenie obowiązku | |niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu, czy też brak | |wymagalności obowiązku. | |Mając na uwadze, że skarżący wniósł do wierzyciela zarzut naruszenia art. 29 § 2 u.p.e.a. poprzez przystąpienie przez organ egzekucyjny do| |egzekucji, mimo że tytuł wykonawczy nie spełniał wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. wskazać należy, że w cytowanym przepisie art. 33 | |§ 2 u.p.e.a. brak jest przesłanki , dotyczącej wadliwego przystąpienia organu egzekucyjnego do egzekucji. Nie było zatem podstawy do | |merytorycznego rozpoznania tego zarzutu przez organy, które do zarzutu przystąpienia przez organ egzekucyjny do egzekucji nie odnosiły | |się. Wierzyciel nie jest zobligowany do ustosunkowania się do treści zarzutów, które nie wypełniają dyspozycji z art. 33 § 2 u.p.e.a. | |W niniejszej sprawie skarżący wniósł ponadto zarzuty braku wymagalności obowiązku z innej przyczyny (art. 33 § 2 pkt 6 lit. c | |u.p.e.a), określenia obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisu prawa (art. 33 § 2 pkt 2 | |lit. c u.p.e.a ), braku uprzedniego doręczenia upomnienia ( art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a.). | |Zarzuty te, wbrew stanowisku skarżącego, oceniono pod kątem obowiązujących przepisów prawa, jak i stanu faktycznego sprawy ustalonego | |prawidłowo w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. | |Odnosząc się do kwestii braku wymagalności obowiązku z innej przyczyny (art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a) należy wskazać, że profilaktyka| |przed chorobami epidemicznymi jest, zgodnie z art. 68 ust. 4 Konstytucji RP, obowiązkiem władz publicznych. W celu realizacji zadań | |profilaktycznych w art. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2024 | |r. poz. 924, dalej jako "u.z.z.z.ch") wprowadzono powszechne obowiązki w zakresie zapobiegania i zwalczania zakażeń lub chorób zakaźnych. | |Sąd podzielił stanowisko organów, że obowiązek poddania się szczepieniu ochronnemu wynika z mocy prawa. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. | |b u.z.z.z.ch., osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązane na zasadach określonych w ustawie do poddawania się| |szczepieniom ochronnym, co należy rozumieć, zgodnie z art. 2 pkt 26 u.z.z.z.ch., jako podanie szczepionki przeciw chorobie zakaźnej w celu| |sztucznego uodpornienia przeciwko tej chorobie. W przypadku osoby nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych odpowiedzialność | |za wypełnienie obowiązków, o których mowa w ust. 1, ponosi osoba, która sprawuje pieczę nad osobą małoletniego lub bezradną, albo opiekun | |faktyczny w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (art. 5 ust. 2 | |u.z.z.z.ch.). | |Realizację wyrażonego w przytoczonych przepisach obowiązku konkretyzują przepisy ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób | |zakaźnych u ludzi, zamieszczone w rozdziale 4 "Szczepienia ochronne". W myśl art. 17 ust. 1 u.z.z.z.ch. , osoby określone na podstawie ust.| |10 pkt 2, są obowiązane do poddawania się szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym określonym na podstawie ust. 10 pkt 1, zwanym | |dalej "obowiązkowymi szczepieniami ochronnymi". Zgodnie z treścią art. 17 ust. 2 u.z.z.z.ch. , wykonanie obowiązkowego szczepienia | |ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowego szczepienia | |ochronnego. Po przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym lekarz wydaje zaświadczenie ze wskazaniem daty i godziny przeprowadzonego | |badania (art. 17 ust. 4 u.z.z.z.ch.). W przypadku, gdy lekarskie badanie kwalifikacyjne daje podstawy do długotrwałego odroczenia | |obowiązkowego szczepienia ochronnego, lekarz kieruje osobę objętą obowiązkiem szczepienia ochronnego do konsultacji specjalistycznej (art. | |17 ust. 5 u.z.z.z.ch.). | |Tylko w trybie lekarskiego badania kwalifikacyjnego następuje określenie, czy nie występują przeszkody w stanie zdrowia osoby objętej | |obowiązkiem szczepienia, które wykluczają jego wykonanie. Realizacja tego obowiązku obciąża zobowiązanego lub osobę odpowiedzialną za | |wykonanie go przez zobowiązanego. Niepoddanie się badaniu kwalifikacyjnemu jest równoznaczne z niewykonaniem obowiązku poddania się | |szczepieniu ochronnemu (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 3322/17, II OSK 43/18).| |Wskazać należy , że w wyroku z dnia 9 maja 2023 r. Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. akt SK 81/19, orzekł, że: I. Artykuł 17 ust. 11| |ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1657, ze zm.) w | |związku z § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2022 r. | |poz. 2172) w zakresie, w jakim termin wymagalności obowiązkowych szczepień ochronnych, jak i liczba dawek poszczególnych obowiązkowych | |szczepień ochronnych, określone są w Programie Szczepień Ochronnych na dany rok, ogłaszanym przez Głównego Inspektora Sanitarnego w formie | |komunikatu, a nie przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 | |w związku z art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; II. Przepisy wymienione w części I, w zakresie tam wskazanym, tracą moc | |obowiązującą po upływie 6 (sześciu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej." Wyrok powyższy został | |opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 12 maja 2023 r. pod pozycją 909. | |Na dzień wystawienia tytułu wykonawczego, jak i na dzień wniesienia zarzutów obowiązywało już, jako akt powszechnie obowiązujący, | |rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych, wydane na podstawie art. 17 ust. | |10 u.z.z.z.ch., które weszło w życie w dniu 1 października 2023 r. ( Dz.U. z 2023 r., poz. 2077, dalej jako "rozporządzenie"). | |Rozporządzenie określa schemat szczepień przeciw chorobom zakaźnym obejmujący liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego | |szczepienia uwzględniające wiek osoby objętej obowiązkiem szczepienia. | |Zgodnie z § 2 rozporządzenia obowiązkiem szczepień ochronnych są objęte następujące choroby zakaźne: | |1) błonica; | |2) gruźlica; | |3) inwazyjne zakażenia Haemophilus influenzae typu b; | |4) inwazyjne zakażenia Streptococcus pneumoniae; | |5) krztusiec; | |6) nagminne zapalenie przyusznic (świnka); | |7) odra; | |8) ospa wietrzna; | |9) ostre nagminne porażenie dziecięce (poliomyelitis); | |10) różyczka; | |11) tężec; | |12) wirusowe zapalenie wątroby typu B; | |13) wścieklizna; | |14) zakażenia powodowane przez rotawirusy. | |W aktualnie obowiązującym stanie prawnym nie budzi zatem wątpliwości, że obowiązek poddania dziecka określonym szczepieniom ochronnym, | |wynikający z regulacji ustawowej, tj. wskazanych wyżej przepisów art. 5 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu | |zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, skonkretyzowany został w rozporządzeniu, wydanym na podstawie upoważnienia ustawowego. | |Powołane rozporządzenie określa wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych ze wskazaniem kto i w jakich sytuacjach | |podlega szczepieniu ochronnemu przeciw konkretnej chorobie, w tym jeżeli chodzi o dzieci, w jakim okresie ich życia. Rozporządzenie określa| |ramy wiekowe, w których dane szczepienie jest wymagalne. | |W przedmiotowej sprawie kluczową okolicznością faktyczną było stwierdzenie, że skarżący nie poddał obowiązkowym szczepieniom ochronnym | |dziecka, która to okoliczność w istocie nie jest sporna. Dziecko nie zostało poddane szczepieniom przeciw gruźlicy, wirusowemu zapaleniu | |wątroby typu B, błonicy, tężcowi, krztuścowi , poliomyelitis , Haemophilus influenzaletypu b, pneumokokom, odrze, śwince i różyczce. | |Skarżący wskazywał, że tak w upomnieniu, jak i w tytule wykonawczym wezwano do wykonania szczepień, które nie istniały ani we wcześniejszym| |programie szczepień ochronnych , jak i w obecnym harmonogramie szczepień, bowiem w akcie prawnym nie istnieje szczepienie Poliomyelitis, | |Haemophilus influenzale typu b, pneumokoki czy świnka. | |Zarówno w upomnieniu, jak i w wystawionym w dniu 29 lutego 2024 r. tytule wykonawczym wskazano, zgodnie ze schematem obowiązkowych | |szczepień dzieci i młodzieży, na brakujące szczepienia ochronne u dziecka skarżącego. Wskazane szczepienia | |zostały wykazane w załączniku nr 1 do rozporządzenia z dnia 27 września 2023 r., w którym zawarto schemat obowiązkowych szczepień dzieci i | |młodzieży, a choroby, których dotyczą, zostały wymienione w § 2 rozporządzenia. | |Z uwagi na przywołaną powyżej treść § 2 rozporządzenia stwierdzić należy, że wszystkie choroby zakaźne, wymienione w upomnieniu i tytule | |wykonawczym zostały ujęte w treści rozporządzenia. Użycie w upomnieniu czy tytule wykonawczym skróconej nazwy choroby – np. świnka, | |poliomyelitis, czy też powszechnie stosowanej polskiej nazwy inwazyjnego zakażenia Streptococcus pneumoniae – pneumokoki nie oznacza , że | |rozporządzenie nie przewiduje szczepienia przeciwko tym chorobom. | |Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, następujące grupy osób są obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw | |chorobom zakaźnym ze względu na wiek: | |1) dzieci i młodzież od dnia urodzenia do ukończenia 15. roku życia - szczepieniom przeciw gruźlicy, | |2) dzieci i młodzież od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw: a) błonicy, b) krztuścowi, c) | |tężcowi, | |3) dzieci od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 5. roku życia - szczepieniom przeciw: a) inwazyjnym zakażeniom Haemophilus | |influenzae typu b, b) inwazyjnym zakażeniom Streptococcus pneumoniae, | |4) dzieci i młodzież od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw ostremu nagminnemu porażeniu | |dziecięcemu (poliomyelitis), | |5) dzieci i młodzież od ukończenia 12. miesiąca życia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw: a) odrze, b) nagminnemu | |zapaleniu przyusznic (śwince), c) różyczce, | |6) dzieci od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 32. tygodnia życia - szczepieniom przeciw zakażeniom powodowanym przez rotawirusy, | |7) dzieci i młodzież od dnia urodzenia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. | |Zatem w dacie wystawienia tytułu wykonawczego wszystkie wymienione w tytule szczepienia były w stosunku do dziecka skarżącego obowiązkowe i| |wymagalne. | |W okolicznościach niniejszej sprawy nie jest kwestionowana ustalona przez organy w toku postępowania okoliczność, | |że dziecko skarżącego nie zostało zaszczepione wymienionymi w tytule wykonawczym szczepionkami, pomimo że terminy podania poszczególnych | |dawek szczepionek już upłynęły, co potwierdza treść załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 27 września 2023 r. W tej sytuacji stwierdzić | |należy, że obowiązek poddania dziecka szczepieniom stał się wymagalny. W świetle powyższego brak podstaw do kwestionowania istnienia oraz | |wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym w powyższym zakresie, a także stanowiska wierzyciela wyrażonego w zaskarżonym | |postanowieniu. | |Niezasadny jest zarzut braku wymagalności obowiązku wykonania szczepień ochronnych z uwagi na podnoszoną przez skarżącego okoliczność braku| |wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych. Z akt sprawy wynika, że lekarz z podmiotu leczniczego | |stwierdził brak przeciwwskazań do przeprowadzenia obowiązkowych szczepień ochronnych u dziecka skarżącego. | |Przejściowy brak wymagalności obowiązku może wynikać z ustaleń lekarza specjalisty. Skarżący nie przedstawił jednak żadnego zaświadczenia | |lekarskiego, wskazującego na istnienie przeciwwskazań do wykonania szczepień u dziecka. | |Ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika , że dziecko skarżącego zostało poddane badaniu kwalifikacyjnemu i – mimo braku | |przeciwwskazań do szczepienia, stwierdzonych przez lekarza w wystawionym zaświadczeniu – co wynika z dołączonej dokumentacji - nie zostało | |zaszczepione. Samo poddanie dziecka badaniu kwalifikacyjnemu nie oznacza wykonania obowiązku poddania dziecka szczepieniu, gdy mimo braku| |przeciwwskazań zdrowotnych szczepienia nie zostały wykonane. Nie można zatem mówić o braku wymagalności obowiązku zaszczepienia dziecka | |skarżącego. | |Obowiązek ten nie został wykonany do dnia wniesienia skargi, co wynika wprost z treści skargi i akt sprawy. Dokumenty zgromadzone w sprawie| |jednoznacznie wskazują, że skarżący uchyla się od realizacji wymagalnego obowiązku poddania małoletniego dziecka obowiązkowym szczepieniom | |ochronnym. Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że samo skierowanie dziecka na specjalistyczną konsultację , bez zaświadczenia o | |odroczeniu obowiązkowych szczepień ochronnych, wydanego przez lekarza przeprowadzającego badanie kwalifikacyjne, nie oznacza braku | |wymagalności obowiązku zaszczepienia małoletniego dziecka. Tym samym zarzuty skargi w przedmiocie braku | |wymagalności obowiązku, we wskazanym wyżej zakresie, są bezzasadne. | |Organy właściwie też za niezasadny uznały zarzut określenia obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z | |przepisu prawa. | |Tytuł wykonawczy został wystawiony według wzoru określonego w rozporządzeniu Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 12 | |stycznia 2021 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 1856 ze zm.), | |obowiązującym w dacie wystawienia tytułu wykonawczego w przedmiotowej sprawie. W tytule tym wypełniono wszystkie| |niezbędne pola, w tym także treść i podstawę prawną obowiązku. Okoliczność, że w tytule wykonawczym nie powołano przepisów art. 17 ust. 2 i| |4 u.z.z.z.ch., dotyczących poddania się badaniu kwalifikacyjnemu i wystawienia zaświadczenia nie oznacza określenia obowiązku niezgodnie z| |treścią obowiązku wynikającego z przepisu prawa, gdyż poddanie się badaniu kwalifikacyjnemu jest elementem obowiązku szczepienia | |ochronnego. | |Odnosząc się do zarzutu braku uprzedniego doręczenia upomnienia ( art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a.) zauważyć należy, że skarżący w skardze | |wskazał, że doręczone mu upomnienie wzywa do rozpoczęcia nieistniejących szczepień ochronnych. Z tego zatem względu uznaje on, że nie | |doręczono mu upomnienia, nie kwestionując faktu doręczenia mu upomnienia z dnia 11 stycznia 2024 r. w dniu 26 stycznia 2024 r., | |którego dowód doręczenia znajduje się w aktach przekazanych sądowi. Stanowisko skarżącego jest błędne, bowiem użycie w upomnieniu | |skróconej nazwy choroby, czy też powszechnie stosowanej polskiej nazwy choroby nie oznacza doręczenia skarżącemu wadliwego upomnienia ( | |"upomnienia nieistniejącego"). | |Wbrew twierdzeniom skarżącego nie można mówić o braku tożsamości obowiązku określonego w upomnieniu i tytule wykonawczym, bowiem wskazano | |w nich na te same szczepienia, którym powinno być poddane dziecko skarżącego. | |Wbrew zarzutom postawionym w skardze, w niniejszej sprawie nie doszło również do naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 7a, | |art. 77, art. 80 i art. 81a k.p.a. | |W sprawie nie wystąpiły niedające się usunąć wątpliwości co do treści norm prawnych lub co do stanu faktycznego. Organy obu instancji w | |sposób wyczerpujący i poprawny wyjaśniły stan faktyczny oraz oceniły zebrane dowody w ramach swobodnej, a nie dowolnej oceny. Wyniki tych | |ustaleń przedstawiły w uzasadnieniach wydanych postanowień. | |Nie doszło też do naruszenia przez organ odwoławczy przepisów art. 144 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 7 k.p.a. oraz art. 15 k.p.a. | |Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że w pełni akceptuje i przyjmuje jako własne stanowisko organu pierwszej instancji oznacza, że organ | |odwoławczy rozpoznał sprawę merytorycznie, a wobec zbieżności jego stanowiska ze stanowiskiem organu pierwszej instancji zbędne było tego | |stanowiska powielanie w uzasadnieniu wydanego postanowienia. Organ odwoławczy przedstawił swoje merytoryczne stanowisko w sprawie , | |odnosząc się do zarzutów skarżącego – zgłoszonych w sprawie egzekucji administracyjnej, poprzez pryzmat oceny zarzutów, zgłoszonych przez | |skarżącego w zażaleniu, wniesionym na postanowienie organu pierwszej instancji. | |Nie doszło też do naruszenia art. 124 § 2 k.p.a. przez organ odwoławczy. Zgodnie z tym przepisem postanowienie powinno zawierać | |uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek | |zażalenia na postanowienie. Zaskarżone postanowienie zawiera oba te elementy. Nadmienić też należy, że przyczyną uchylenia orzeczenia | |organu administracji przez sąd z powodu naruszenia przepisów postępowania może być jedynie naruszenie, które mogło mieć istotny wpływ na | |wynik sprawy. | |Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie | |zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. | |Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło