III SA/Gd 280/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. z dnia 29 maja 2014 r. w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 marca 2014r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za usługi opiekuńcze postanawia: umorzyć postępowanie zainicjowane wnioskiem Z. K. z dnia 29 maja 2014 r. Wyrokiem z dnia 29 maja 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 280/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 marca 2014r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za usługi opiekuńcze. Wyrok nie został zaskarżony i stał się prawomocny. W dniu 29 maja 2014 r. Z. K. skierowała do Sądu obszerne pismo zatytułowane "wniosek z uzasadnieniem". Ponieważ uzasadnienie pisma zostało sporządzone w formie uniemożliwiającej odczytanie jego treści, Sąd w celu ustalenia zawartego w piśmie żądania, wystąpił do Z. K. o nadesłanie czytelnej wersji pisma. W odpowiedzi, skarżąca nadesłała kolejny, nieczytelny "wniosek z uzasadnieniem". Sąd wskazał skarżącej, że aby umożliwić odczytanie pisma, może zwrócić się o jego napisanie (przepisanie) przez pracownika miejscowego ośrodka pomocy społecznej, sąsiada, pielęgniarkę środowiskową, czy jakiejkolwiek inną osobę która sporządzi je w formie możliwej do odczytania. Sąd 16 razy, w końcu – w tej sprawie bezskutecznie, zwracał się do skarżącej o wyjaśnienie żądania zawartego we wniosku, tj. nadesłanie czytelnej wersji pisma. W odpowiedzi skarżąca kierowała jednak do Sądu kolejne, sporządzone nieczytelnym charakterem "wnioski z uzasadnieniem". W dniu 29 listopada 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął sporządzony w Urzędzie Stanu Cywilnego w T. odpis aktu zgonu Z. K. zmarłej w dniu 2 września 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Jednocześnie stosowanie do art. 64 § 2 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Na tej zasadzie, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 § 2 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego zainicjowanego wnioskiem, o którym mowa a w art. 63 p.p.s.a. W ustawie p.p.s.a. zagwarantowano stronom postępowania możliwość składania różnego rodzaju wniosków. Jednym z kryteriów pozwalających na stwierdzenie, że wniosek wszczyna postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. może być zainicjowanie, przez złożenie wniosku, czynności sądu w sytuacji, gdy w chwili składania wniosku nie toczy się już postępowanie przed sądem lub sądem II instancji (por. s. 257, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Bogusław Dauter, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Wydawnictwo Wolters Kluwer 2016). Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie, ponieważ wniosek skarżącej został skierowany do Sądu po wydaniu wyroku w przedmiocie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji SKO. Pomimo podjętych przez Sąd działań i kierowanych do skarżącej pism, Z. K. nie sprecyzowała treści żądania zawartego w nieczytelnym wniosku, który wielokrotnie kierowała do Sądu. Ponieważ treść pisma strony nie mogła być domniemana przez Sąd, okoliczność ta spowodowała niemożność merytorycznego rozpoznania wniosku. Sprawy z zakresu świadczeń opiekuńczych z pomocy społecznej są ściśle związane z osobą, której dotyczą. Aktualnie zatem stwierdzić należy, że na skutek śmierci wnioskodawczyni prowadzenie postępowania w związku ze złożonym po wydaniu wyroku wnioskiem, stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.