III SA/Gd 281/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. O. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 13 grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego), uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 5 stycznia 2008 r. M. O. S. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na wezwanie Sądu dokumentów, Sąd ustalił, że M. O. S. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, źródłem jej utrzymania jest emerytura w kwocie 677,88 zł netto miesięcznie oraz alimenty w wysokości 300 zł miesięcznie (dowód: wyciąg z operacji na rachunku bankowym skarżącej za okres od 16.10.2007 r. do 15.01.2008 r.). Poza udziałem we własności domu skarżąca nie posiada nieruchomości, oszczędności oraz przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. W załączonym do wniosku piśmie z dnia 3 stycznia 2008 r. dodatkowo podniosła, że ze względu na stan zdrowia wymaga specjalistycznego leczenia oraz leków. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że skarżąca wykazała, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Za taką oceną przemawia w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej oraz brak zasobów finansowych. Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.