III SA/Gd 281/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. S. – N. o przyznanie wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. O. – S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 kwietnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy kwotę 236,60 zł (dwieście trzydzieści sześć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 281/07 wydanym na skutek sprzeciwu uczestnika postępowania od postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 lutego 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika M. O. – S. z urzędu radcę prawnego B. S. - N., któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania jej w sprawie. W dniu 7 kwietnia 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe pełnomocnika skarżącej, w którym oświadczył, że po analizie akt sprawy, uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Gd 281/07 oddalającego skargę M. O. – S. na opisaną decyzję Wojewody [...] oraz orzecznictwa, uznał wraz ze skarżącą, iż dalsze prowadzenie sprawy należy uznać za nieuzasadnione. Dlatego w imieniu mocodawczyni zrezygnował z ubiegania się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (w tym opłaty skarbowej w kwocie 17 zł za pełnomocnictwo) według norm przepisanych, oświadczając, iż nie zostały one zapłacone w całości ani w części. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając na względzie powyższe, należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadził sprawy w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 219,60 zł. Uwzględniając niezbędne udokumentowane wydatki – uiszczoną opłatę skarbową od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.