III SA/Gd 283/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na decyzję Starosty z dnia 22 marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego stypendium stażowego postanawia odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją Starosta orzekł o obowiązku zwrotu przez M.C. nienależnie pobranego stypendium stażowego za okres od 1 sierpnia 2003 r. do 31 października 2003 r. Skarżąca w dniu 6 maja 2005 r. wniosła do sądu administracyjnego skargę na powyższą decyzję, podając, że interwencje u Wojewody o jej uchylenie lub zmianę nic nie dały i dlatego zwraca się w tej sprawie do sądu. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej na decyzję Starosty z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego stypendium stażowego. W uzasadnieniu Wojewoda podał, że skarżąca decyzję organu I instancji z pouczeniem o środkach zaskarżenia otrzymała w dniu 23 marca 2004 r. Następnie w dniu 14 kwietnia 2004 r. wpłynęło do Urzędu Pracy pismo skarżącej, w którym wnosiła o uchylenie tej decyzji w zakresie dotyczącym spłaty należności z uwagi na swoja trudną sytuację materialną. Pismo to nie zostało przekazane przez organ I instancji do Wojewody, który w związku z tym nie wydał żadnej decyzji w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). W niniejszym przypadku skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia od decyzji Starosty z dnia 22 marca 2004 r., gdyż organ II instancji nie rozpatrywał dotychczas żadnego odwołania skarżącej od tej decyzji. Strona postępowania nie może wnieść skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji w sytuacji, kiedy organ odwoławczy nie rozpatrzył odwołania od decyzji wydanej przez organ I instancji. W takim przypadku, jeżeli skarżąca rzeczywiście wniosła odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej i organ I instancji nie przekazał go organowi odwoławczemu, przysługuje jej skarga na bezczynność organu I instancji, po wykorzystaniu właściwego trybu lub prawo zwrócenia się bezpośrednio do Wojewody z żądaniem podjęcia kroków w celu wyjaśnienia powodów nieprzedstawienia odwołania przez organ I instancji. Wobec powyższego skarga jako wniesiona na decyzje organu I instancji podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).