III SA/Gd 285/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. T. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lutego 2006 r. wydanego w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 285/05 ze skargi Z. T. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia 23 marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie potrzeby indywidualnego nauczania postanawia odmówić sprostowania wyroku. W skardze na decyzję [...] Kuratora Oświaty w Gdańsku z dnia 7 grudnia 2012 r. Z. T. zawarła wniosek o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lutego 2006 r. wydanego w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 285/05 poprzez zamieszczenie w treści orzeczenia, że "[...] skargę na decyzję [...]. Kuratora Oświaty w G. z dn. 23.03.2005 r. Nr [...] wnieśliśmy jako rodzice dziecka w dniu 28.04.2005r. [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Mając na uwadze ww. regulację normatywną należy wskazać, że sprostowanie orzeczenia sądowego ma na celu naprawienie takiej jego wadliwości, która powoduje, że otrzymało ono brzmienie inne niż sąd zamierzał mu nadać, przy czym sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Wniosek skarżącej w przedmiocie sprostowania ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie wskazuje niedokładności, błędów pisarskich czy innych oczywistych omyłek (błędu w pisowni czy dacie orzeczenia albo niezawinionego opuszczenia jednego czy więcej wyrazów), które mogłyby nadawać orzeczeniu inne brzmienie, niż zamierzał mu nadać sąd. Wniosek ten wskazuje zaś, że w sprawie występował jeszcze jeden skarżący. Tak więc aby wniosek mógł zostać uwzględniony, skarżący ten powinien w postępowaniu występować w charakterze strony, a w sentencji wyroku, w wyniku oczywistej omyłki zostać pominięty. Jak wynika jednak z akt sprawy A. G. złożył wprawdzie skargę ale mimo tego nie występował w tym postępowaniu w charakterze skarżącego. Przedmiotowa okoliczność nie może zatem być uwzględniona w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o sprostowanie orzeczenia. Na marginesie jedynie dodatkowo wskazać należy, że okoliczność taka może podlegać ocenie przy rozpoznawaniu ewentualnego wniosku o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił sprostowania orzeczenia na podstawie art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.