III SA/Gd 287/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 12 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie propozycji pracy lub służby postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1948, dalej jako "przepisy wprowadzające") - ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, dalej jako "ustawa o KAS"), weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r. Pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej poinformował skarżącego M. G., że zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 1 przepisów wprowadzających – wobec braku przedstawienia skarżącemu propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby - jego stosunek służbowy wygasa z dniem 31 sierpnia 2017 r. Skarżący wezwał organ - pismem z dnia 31 maja 2017r. - do przedłożenia propozycji służby oraz pismem z dnia 12 czerwca 2017 r. - do usunięcia naruszenia prawa poprzez złożenie propozycji służby. Pismem z dnia 12 lipca 2017 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej – odpowiadając na pisma skarżącego z dnia 31 maja 2017 i z dnia 12 czerwca 2017 r. poinformował go, że nie może spełnić jego oczekiwań i przedstawić propozycji służby lub propozycji pracy. Organ wskazał , że zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 1 przepisów wprowadzających stosunki służbowe osób pełniących służbę w jednostkach KAS wygasają z dniem 31 sierpnia 2017 r. , jeżeli nie otrzymają one pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia lub pełnienia służby. Niezłożenie propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby nie ma charakteru administracyjnego, wobec czego do tego rodzaju spraw nie mają zastosowania przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wniósł skargę na powyższe pismo z dnia 12 lipca 2017 r., wskazując , że jest to czynność lub akt z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zarzucił nieważność i bezprawność z uwagi na brak podstaw prawnych do złożenia skarżącemu propozycji pracy w świetle przepisów ustawy przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 16 listopada 2016 r., tj. naruszenia art. 165 ust. 3 i 7 oraz art. 170 ust. 1 oraz naruszenie art. 179 i 180 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 16 listopada 2016 r. poprzez faktyczne zwolnienie skarżącego ze służby pomimo braku zajścia ku temu przesłanek. Zarzucił także niekonstytucyjność tego aktu poprzez niezgodność z art. 2,7,32 ust. 1 oraz art. 60 Konstytucji RP. Wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu lub czynności, uznanie czynności za bezskuteczną, przekazanie do ponownego rozpoznania organowi lub zobowiązanie go do przedstawienia propozycji służby ewentualnie uznanie uprawnienia skarżącego do otrzymania propozycji służby oraz uznanie, że skarżący nadal jest funkcjonariuszem. W przypadku gdyby sąd uznał, że propozycja pracy/ brak propozycji służby jest decyzją administracyjną, wniósł o uchylenie decyzji, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi lub zobowiązanie go w wytycznych do przedstawienia propozycji służby ewentualnie uznanie uprawnienia skarżącego do otrzymania propozycji służby oraz uznanie, że skarżący nadal jest funkcjonariuszem. Wniósł ponadto – w przypadku uznania, że propozycja pracy jest decyzją o zwolnieniu skarżącego ze służby -o wyraźnie podkreślenie tego elementu w wyroku i uzasadnieniu. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przedmiotem skargi skarżący uczynił pismo organu z dnia 12 lipca 2017 r. , odpowiadające na jego żądania dotyczące przedstawienia propozycji pracy lub służby. Zauważyć jedynie należy w tym miejscu, że wnioski i zarzuty skargi są częściowo sprzeczne z niewątpliwie niespornym w sprawie stanem faktycznym - skarżącemu nie przedstawiono ani propozycji pracy, ani propozycji służby, a mimo to pełnomocnik skarżącego część wniosków i zarzutów konstruuje w oparciu o założenie, że skarżący propozycję pracy otrzymał. Skarżący twierdzi, że zaskarżone pismo jest aktem lub czynnością, o jakich mowa jest w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Przepis ten dotyczy innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego , postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; Odnosząc się do powyższych twierdzeń skargi zauważyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że akt czy czynność, o których mowa w przywołanym przepisie muszą mieć charakter zewnętrzny, tj. muszą być skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność. Ponadto dany akt czy czynność powinny ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), względnie potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązku określonego przepisami prawa. Muszą one wywoływać dla określonego podmiotu skutki prawne, a więc w sposób prawnie wiążący wpływać na sytuację prawną określonego podmiotu prawa. Zaskarżone pismo zostało skierowane do podmiotu podporządkowanego służbowo. Jest to ponadto pismo informacyjne, nie rodzące samoistnie żadnych skutków prawnych. Dopiero upływ określonego terminu rodzi skutki w sferze stosunku służbowego funkcjonariusza. Powyższe wskazuje na to, że wbrew treści skargi przedmiotowe pismo będące przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie stanowi aktu bądź czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie jest ono także decyzją administracyjną, o jakiej mowa w art. 276 ust. 2, 3 i 6 ustawy o KAS – czyli decyzją o zwolnieniu ze służby. Jest to pismo, z którego wynika jedynie, że na skutek nie przedstawienia propozycji pracy czy służby stosunek służbowy skarżącego wygaśnie w dniu określonym przepisami wprowadzającymi. W tej sytuacji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który nakazuje odrzucenie skargi, jeżeli z innych przyczyn, niż określone art. 56 § 1 pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.