III SA/Gd 290/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 12 maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 29 września 2008 r. uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 27 października 2008 r., uczestnik postępowania, M. O. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonym przez wnioskodawcę i nadesłanymi w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 7 listopada 2008 r. zaświadczeniami Zakładu Karnego [...] z dnia 21 listopada 2008 r., M. O. prowadzi samodzielne gospodarstwo, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wnioskodawca przebywa obecnie w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony i nie uzyskuje dochodów. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że będąc pozbawiony wolności, nie ma możliwości wypowiedzenia się przed sądem w niniejszej sprawie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności brak dochodów oraz oszczędności, uznać należało, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia adwokata z wyboru w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie. Wobec powyższego, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.