III SA/Gd 292/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2014 r. spraw ze skarg "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 lutego 2014 r. nr [...] oraz z dnia 3 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz cła antydumpingowego oddala skargi. "A." Spółka z o. o. w P. złożyła następujące zgłoszenia celne do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towaru pochodzenia chińskiego: 1. [...] z dnia 30 kwietnia 2010r. obejmujące tkaninę poliestrową antystatyczną do zastosowań technicznych, klasyfikowane do kodu TARIC 5911 90 90 90, ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 6% i stawką podatku od towarów i usług z tytułu importu w wysokości 22%, 2. [...] z dnia 25 stycznia 2011r. obejmujące tkaninę poliestrową antystatyczną do zastosowań technicznych, klasyfikowane do kodu TARIC 5911 90 90 90, ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 6% i stawką podatku od towarów i usług z tytułu importu w wysokości 23%. Decyzjami z dnia 23 kwietnia 2013 r. o numerach [...] oraz [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił dla sprowadzonych towarów klasyfikację taryfową tkaniny 100% poliester bielony – do kodu Taric 5407 6110 10 z kodem dodatkowym A999, określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00) podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 348 zł i 400 zł oraz cło antydumpingowe ostateczne (A30) w wysokości 13.004,00 zł i 14.970,00 zł, jak również orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. W uzasadnieniach ww. decyzji organ celny wskazał, że w dniach objęcia towarów procedurą dopuszczenia do obrotu obowiązywały – kolejno - Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 948/2009 z dnia 30 września 2009r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L 287 z 31.10.2009 r.) oraz Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L 284 z 29.10.2010 r.) Przedmiotowy towar, dla którego w zgłoszeniach celnych wskazano kod Taric 5911 90 90 90, na fakturach nr [...] z dnia 16.03.2010 r. i nr [...] z dnia 4.12.2010 r. opisano jako "100GSM ESD Polyester Woven Fabric" (tkanina poliestrowa). Zdaniem organu opis towaru wynikający z dokumentacji celnej i handlowej nie dawał podstawy do zaklasyfikowania przedmiotowej tkaniny do pozycji 5911. Organ wyjaśnił, że w magazynie firmy w trakcie kontroli brak było towarów objętych kontrolą, wobec czego weryfikację zastosowanej stawki klasyfikacji taryfowej oparto na zapisach wynikających z dokumentacji handlowej oraz na wyjaśnieniach strony. Z dokumentacji handlowej wynika, że przedmiotem transakcji importowych był towar w postaci tkaniny poliestrowej 100g/m2. W związku z tym kodami, które należałoby uwzględnić przy określeniu prawidłowej taryfikacji są kody z działu 54 Taryfy Celnej. Dział ten obejmuje włókna ciągłe chemiczne; pasek i podobne z materiałów włókienniczych chemicznych. Zgodnie z notami do powyższego działu włóknami chemicznymi są włókna syntetyczne oraz włókna sztuczne. W skład włókien syntetycznych wchodzą m.in. włókna poliestrowe - "włókna składające się z makrocząsteczek liniowych, zawierające przynajmniej 85% masy tereftalanu diolu". Zgodnie z wyjaśnieniami strony przedmiotowy towar to tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, zawierającego 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, nieteksturowanych. Ponadto strona przedstawiła korespondencję e-mailową, zawierającą opis sprowadzonej z Chin tkaniny : "ESD Polyester Antistatic fabric 100D*100D,58". W ocenie organu, mając na uwadze postanowienia 1. i 6. reguły ORINS, brzmienie pozycji 5407 61 oraz podpozycji 5407 61 10 10, obejmującej pozostałe tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, nieteksturowanych, barwionych na biało - oraz uwzględniając dane dotyczące przedmiotowego towaru zgromadzone w toku kontroli zgłoszeń należało uznać, że pochodzące z Chin tkaniny 100% poliester bielony – winny być zaklasyfikowane do kodu Taric 5407 61 10 10 ze stawką celną wynoszącą 8 %. Organ wyjaśnił również, że w dniu 22 września 2007r. weszło w życie Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1087/2007 z dnia 18 września 2007r., nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. L 246/1 z 21.09.2007r.). Rozporządzenie określa stawki ostatecznego cła antydumpingowego stosowane do ceny netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, produktów opisanych w ust. 1. Z faktur wynika, że producentem towaru jest przedsiębiorstwo [...], które nie zostało wymienione w w/w rozporządzeniu, w związku z tym objęte jest dodatkowym kodem Taric A999 ze stawką celną 74,8 %. W tej sytuacji należało decyzjami zmienić nieprawidłowe dane w zgłoszeniach celnych. Po rozpatrzeniu odwołań spółki od powyższych decyzji Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia 3 lutego 2014r. o numerach [...] oraz [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. w związku z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne, utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził , że z faktur handlowych oraz z L. towarowych (packing L.t) załączonych do zgłoszeń celnych wynika, że importowany towar został opisany jako produkt o nazwie "100GSM ESD poliester woven fabric". Zgodnie z przysięgłym tłumaczeniem na język polski towar ten to tkanina poliestrowa o gramaturze 100 g. Dalej podano, że w aktach sprawy znajdują się dokumenty składane w toku prowadzonej przez organ celny kontroli. Wśród nich jest m.in. załączony do pisma z dnia 18.12.2012 r. wydruk zdjęcia przykładowego kombinezonu wraz z jego opisem. Z opisu wynika, iż produkt "kombinezon z nicią węglową" wykonany jest z tkaniny antystatycznej w kolorze białym i składzie 92% poliester, 8% carbon w gramaturze 109g/m². W aktach sprawy znajdują się ponadto wydruki korespondencji e-mail prowadzonej z chińskim kontrahentem dotyczące składanych zamówień przedmiotowej tkaniny. W e-mailach zawarto informację co do parametrów zamawianej tkaniny objętej przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi - "ESD Polyester Antystatic fabric 100D,100D,58", 100 -+5g/m2. White color." Zdaniem organu treść powyższych dowodów potwierdziła, iż przedmiotem importu była tkanina poliestrowa o gramaturze 100g/m2. Opis towaru w dokumentach załączonych do w/w zgłoszeń celnych oraz w korespondencji e-mail w sprawie zamówień wskazuje na tkaninę poliestrową antystatyczną w kolorze białym. Fakt, że strona z importowanej tkaniny poliestrowej antystatycznej produkuje kombinezony czy też pokrowce używane następnie w przemyśle chemicznym czy farmaceutycznym nie jest równoznaczny z określeniem tkaniny jako tkaniny do zastosowań technicznych. Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowy towar opisany w dokumentach handlowych i korespondencji z chińskim kontrahentem jako tkanina poliestrowa antystatyczna, biała należy zaklasyfikować do kodu Taric 5407 61 10 10 - pozostałe tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, nieteksturowanych, barwionych na biało. Odnosząc się do przesłuchania B. L. i A. K. w charakterze strony organ podał, że system dowodów jest otwarty i to organ prowadzący postępowanie ocenia dany dowód i wskazuje, dlaczego dał lub nie dał mu wiary. Przesłuchane osoby nie podały żadnych informacji dotyczących importowanych tkanin. Dodatkowo twierdzenia B. L. o całkowitej niewiedzy o zamawianej tkaninie są sprzeczne z jej postawą podczas kontroli przeprowadzanej w Spółce w 2012 r. Z kolei A. K. złożył obecnie odmienne zeznania niż podczas kontroli. Organ odwoławczy nie wziął pod uwagę wyjaśnień strony ani składanych w trakcie kontroli, ani złożonych w toku postępowań odwoławczych, bowiem są one rozbieżne. Opierał się natomiast na dokumentach handlowych załączonych do przedmiotowych zgłoszeń celnych i korespondencji e-mail , bowiem są one wiarygodne, ich treść określa rodzaj tkaniny i zawierają informacje pozwalające na dokonanie klasyfikacji tkaniny importowanej z Chin. Z treści zeznań pracowników agencji celnej, wypełniających zgłoszenia celne wynika natomiast, że opierali się na dokumentach dotyczących towaru, ustaleniach telefonicznych i sugestiach strony. Nie widzieli towaru i nie podali informacji o jego rodzaju czy parametrach. Organ odwoławczy w tej sytuacji uznał decyzje organu pierwszej instancji za prawidłowe. "A." Spółka z o.o. w P. wniosła skargi na powyższe decyzje organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się ich uchylenia. Zaskarżonym decyzjom zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy: -art. 122,123,124,155,192, 199 Ordynacji podatkowej, poprzez uchylanie się przez organy od działania w celu ustalenia rzeczywistych okoliczności faktycznych determinujących podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, zgodną z zasadą prawdy materialnej, co w konsekwencji doprowadziło do wydania rozstrzygnięcia w oparciu o niepełny i nie w pełni rozpatrzony materiał dowodowy, -art. 187 § 1 O.p., poprzez oparcie rozstrzygnięcia o niepełny i nie w pełni rozpatrzony materiał dowodowy, -art. 191 O.p., poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, -art. 210 § 4 O.p., poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia faktycznego decyzji, które ma charakter sprawozdawczy i nie zawiera przekonywujących stwierdzeń co do prawdziwości i mocy dowodowej poszczególnych środków dowodowych, -art. 121 O.p., poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych przez rozstrzyganie wszelkich wątpliwości faktycznych na niekorzyść podatnika. Skarżąca zarzuciła ponadto naruszenie prawa materialnego - -art. 20 i art. 78 WKC, Rozporządzenia Komisji (WE) nr 861/2010 z 5 października 2010 r., art. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1087/2007 z 18 września 2007 r. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie polegające na błędnym określeniu klasyfikacji taryfowej, w sposób odmienny niż zadeklarowany przez stronę, a w konsekwencji nieuprawnione określenie należności celnej i cła antydumpingowego ostatecznego, pomimo braku przesłanek do takiego rozstrzygnięcia, -art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, poprzez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na orzeczeniu o obowiązku zapłaty odsetek, mimo nierozważenia przesłanek nałożenia na stronę omawianego obowiązku. Skarżąca podniosła, że prawidłowo oceniony, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do zakwestionowania wskazanej przez stronę klasyfikacji towaru objętego fakturami [...] z 16 marca 2010 r. oraz [...] z 4 grudnia 2010 r. Organy celne oparły rozstrzygnięcia o niepełny, wadliwie zgromadzony i nie w pełni rozpatrzony materiał dowodowy. Zarzuciła, że w sposób nieprawidłowy organy dokonały ustaleń w oparciu o "wyjaśnienia" strony, nie zaś złożone zeznania. Wyjaśnienia złożone przed wszczęciem właściwego postępowania, bez pouczenia o skutkach i rygorach składanego wyjaśnienia, nie mogły stanowić podstawy ustaleń. Co więcej "środek" dowodowy, stanowiący podstawę dokonanych przez organ I instancji ustaleń, nie powinien być traktowany jako dowód. W imieniu strony wyjaśnienia złożyła osoba, która nie zajmowała się osobiście importem towaru, a wiedzę o przedmiotowej kwestii czerpała ze szczątkowych informacji przekazywanych jej przez wspólnika. Nie miała jednak takiej styczności z towarem, który pozwoliłby jej na zrelacjonowanie faktów, których była bezpośrednim świadkiem. Co do klasyfikacji towaru wskazano, że ustalenia zostały dokonane bez odwołania do zbadania towaru objętego zgłoszeniem, zatem należy traktować je jako dowolne. Zdaniem skarżącej wątpliwości należało zweryfikować przeprowadzając właściwe postępowanie dowodowe. Dopiero wyniki tej weryfikacji w postaci zgromadzonego i wszechstronnie rozpatrzonego materiału dowodowego należało poddać ocenie. Powyższe uchybienia przełożyły się na nieprawidłowe zakwalifikowanie towaru objętego importem przez organy. Skarżąca zarzuciła ponadto, że organy wydały rozstrzygnięcie dotyczące odsetek bez dokonania jakichkolwiek ustaleń o spełnieniu przesłanek do zastosowania art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, gdy konstrukcja tego przepisu uzależnia możliwość jego zastosowania od dokonania szczególnych ustaleń, tj. że dłużnik nie udowodnił, że do podania nieprawidłowych lub niekompletnych danych doszło na skutek okoliczności niewynikających z zaniedbania lub świadomego działania strony. W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie. Na rozprawie w dniu 25 września 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowił połączyć sprawy o sygn. III SA/Gd 292/14, III SA/Gd 293/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, i prowadzić łącznie jedne akta pod sygn. III SA/Gd 292/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargi nie zasługują na uwzględnienie. Spór w sprawach dotyczył tego, do jakiego kodu Taryfy celnej należy zaklasyfikować sprowadzone przez skarżącą towary, objęte opisanymi zgłoszeniami celnymi z 2010 i 2011 r. Organy ustaliły , że towary należy klasyfikować do kodu 5407 61 10 10 – tkanina 100 % poliester bielony, a skarżąca twierdziła, że ustalenia organów były wadliwe i podtrzymywała stanowisko o prawidłowości klasyfikacji towarów do kodu zadeklarowanego w zgłoszeniach celnych- 5911 90 90 90 – tkanina poliestrowa antystatyczna do celów technicznych. W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutów skarg, dotyczących naruszenia przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, które miały skutkować błędnym zakwestionowaniem przez organy klasyfikacji taryfowej dokonanej przez skarżącą. Skarżąca zarzuciła przede wszystkim oparcie dokonanych przez organy ustaleń na "wyjaśnieniach" strony, a nie na dowodzie z przesłuchania strony, przeprowadzonym w toku postępowania odwoławczego wskazując przy tym, że wyjaśnienia nie mają waloru dowodowego , a strona przed ich złożeniem nie została pouczona o ich skutkach i rygorach. Odnosząc się do tego zarzutu stwierdzić trzeba, że organ odwoławczy w sposób wyraźny stwierdził, że nie opierał swych ustaleń na treści wyjaśnień ani zeznań stron, lecz na treści dokumentów. Zauważyć należy, że – zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2012 r. poz.749 ze zm.), jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Z kolei w myśl art. 181 O.p. dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Z powyższego wynika, że dowodami w niniejszym postępowaniu mogą być dokumenty, także dokumenty zgromadzone w toku kontroli. Postępowania zakończone wydaniem zakwestionowanych przez stronę decyzji poprzedzała kontrola, podczas której zgromadzono m.in. różne dokumenty, i która zakończyła się sporządzeniem protokołu pokontrolnego. Stwierdzono w nim, że przedmiotowe towary winny być zataryfikowane tak, jak później uczyniły to organy celne w zakwestionowanych decyzjach. Protokołu tego skarżąca nie kwestionowała, nie przedstawiła wobec niego żadnych zastrzeżeń czy wyjaśnień, ani nie wskazała żadnych wniosków dowodowych. Zauważyć należy, że kontrola i postępowanie prowadzone z udziałem tej samej strony, w tym samym zakresie, tworzą w pewnym sensie zorganizowany ciąg czynności. W zakwestionowanych skargami decyzjach organ odwoławczy, przy ustalaniu rodzaju sprowadzonego towaru, oparł się na treści dokumentów dołączonych do zgłoszeń celnych oraz dokumentów zgromadzonych podczas kontroli, w tym korespondencji e-mailowej. Organ miał też na uwadze treść załącznika do wyjaśnień strony, zawierającego opis tkaniny. Organ odwoławczy zasadnie uznał, że dowody te pozwalają na ustalenie rodzaju przedmiotowych tkanin. Organ odwoławczy omówił ponadto treść zeznań stron, przekonująco - w ocenie Sądu - wyjaśniając przyczyny, dla których nie oparł na nich swoich ustaleń. Wynikało to przede wszystkim z tego, że w zeznaniach stron brak było informacji dotyczących przedmiotowego towaru, jak i z tego, że nie można było ich uznać za wiarygodne przy uwzględnieniu przebiegu kontroli i treści zgromadzonych dokumentów. Organ odwoławczy kwestie te szczegółowo przedstawił w uzasadnieniach decyzji. Organ odwoławczy odniósł się wyczerpująco także do pozostałych zebranych w sprawie dowodów, w tym zeznań pracowników agencji celnej, przesłuchanych w charakterze świadków. Z zeznań tych także nie wynikały żadne informacje, dotyczące parametrów czy rodzaju przedmiotowych towarów. W ocenie Sądu organy zgromadziły materiał dowodowy pozwalający na dokonanie właściwych rozstrzygnięć w sprawie. Sąd nie dopatrzył się także, by organy rozstrzygały wątpliwości na niekorzyść podatnika. W tej sytuacji Sąd nie podziela zarzutów skarg, dotyczących naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przechodząc do oceny prawidłowości dokonanej przez organy klasyfikacji taryfowej przedmiotowych towarów podkreślenia wymaga, że akty prawne dotyczące spornych pozycji taryfy celnej - tak rozporządzenie Komisji (UE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.2009.287.1), jak i rozporządzenie Komisji (UE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.2010.284.1) - mają taką samą treść. Klasyfikacja taryfowa przyjęta przez skarżącą spółkę (5911 90 90) dotyczy następujących towarów : 5911 Wyroby i artykuły z materiałów włókienniczych, do zastosowań technicznych, wymienione w uwadze 7 do niniejszego działu: 5911 90 – Pozostałe: 5911 90 90 – – Pozostałe . Uwaga 7 do działu 59 "Tekstylia impregnowane, pokryte, powleczone lub laminowane; artykuły włókiennicze do celów technicznych"- ma brzmienie następujące: "Pozycja 5911 obejmuje następujące towary, które nie są objęte żadną inną pozycją sekcji XI: a) wyroby włókiennicze w sztukach, cięte na długość lub po prostu cięte w prostokąty (włączając kwadraty) (inne niż te, które mają charakter wyrobów objętych pozycjami od 5908 do 5910), tylko następujące: — tekstylia, filce i tkaniny podbite filcem, powleczone, pokryte lub laminowane gumą, skórą wyprawioną lub innymi materiałami, w rodzaju stosowanych do wyrobu obić zgrzeblarskich i podobnych wyrobów stosowanych do innych celów technicznych, włącznie z taśmami wykonanymi z welwetu impregnowanego gumą, do pokrywania wrzecion tkackich (nawojów tkackich), — gaza młynarska — wyroby filtracyjne, w rodzaju stosowanych w prasach olejarskich lub podobnych, z materiałów włókienniczych lub włosów ludzkich, — tkaniny, nawet filcowane, impregnowane lub powleczone, w rodzaju stosowanych powszechnie w maszynach papierniczych lub do celów technicznych, tkane na płasko z wieloma osnowami lub wątkami, — tekstylia wzmocnione metalem, w rodzaju stosowanych do celów technicznych, — sznury, plecionki i podobne wyroby, nawet powleczone, impregnowane lub wzmocnione metalem, w rodzaju stosowanych w przemyśle jako pakunki lub materiały do smarowania; b) artykuły włókiennicze (z wyjątkiem objętych pozycjami od 5908 do 5910), w rodzaju stosowanych do celów technicznych (na przykład tekstylia i filce, bez końca lub z urządzeniami spinającymi, w rodzaju stosowanych w maszynach papierniczych lub podobnych (na przykład do pulpy lub masy azbestowo-cementowej), uszczelki, podkładki, tarcze polerskie i inne części maszyn)". Z kolei klasyfikacja taryfowa przyjęta przez organy ( 5407 6110 ) dotyczy towarów następujących : 5407 Tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404: – Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych: 5407 61 – – Zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, nieteksturowanych: 5407 61 10 – – – Niebielone lub bielone . Organ odwoławczy oparł ustalenia dotyczące towarów objętych przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi na treści dokumentów. Wynika z nich m.in., że przedmiotem importu były tkaniny poliestrowe o gramaturze 100g/m² w kolorze białym. Należy podzielić pogląd organu odwoławczego, wskazującego na treść uwagi 7 do działu 59, że już z nazwy tego działu wynika, że obejmuje on tekstylia impregnowane, powleczone lub laminowane i artykuły włókiennicze do celów technicznych. W żadnym z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie było natomiast informacji o takich cechach towaru, które uprawniałyby do przyporządkowania go do działu 59 ( laminowanie, powleczenie itp.). Opisy towarów zawarte w przytoczonej powyżej uwadze 7 do pozycji 5911 nie są ponadto zgodne z opisem importowanych tkanin. Z kolei pozycja 5407 obejmuje tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, a podpozycja 5407 61 obejmuje tkaniny zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych, nieteksturowanych. Należy podzielić pogląd organu odwoławczego, że opis towaru, zawarty w dokumentach i korespondencji e-mailowej, dotyczącej przedmiotowego towaru –tkanina poliestrowa (92% poliester), antystatyczna 100g/m², biała, determinuje klasyfikację przedmiotowych towarów do kodu Taric 5407 61 10 10. Sąd nie podziela zarzutów skarg o naruszeniu przez organy prawa materialnego przez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na błędnym określeniu klasyfikacji taryfowej, bowiem – jak już wyżej wskazano, ustalony opis towarów nie pozwalał na ich zaklasyfikowanie w sposób dokonany przez skarżącą, lecz na klasyfikację w sposób dokonany przez organy celne. Dokonanie ustalenia przez organy celne, że przedmiotowe towary należy zaklasyfikować do innego kodu, niż uczyniła to skarżąca, skutkowało określeniem niezaksięgowanej kwoty należności celnych oraz cła antydopingowego ostatecznego podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu, jak też poborem odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. Określenie tych należności nastąpiło w sposób prawidłowy, podobnie jak dokonanie poboru wymienionych odsetek. Niezasadny jest zarzut skarg dotyczący naruszenia art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne przez brak dokonania jakichkolwiek ustaleń w przedmiocie spełnienia przesłanek do zastosowania tej normy. Art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne ( tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 727 ze zm.) stanowi, że organ celny pobiera odsetki, w przypadku gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, chyba że dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od niezaksięgowanej i niepobranej na podstawie zgłoszenia celnego kwoty należności wynikającej z długu celnego, od dnia następującego po dniu powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tej kwocie. W ocenie skarżącej możliwość zastosowania tego przepisu zależy od dokonania ustaleń, że dłużnik nie udowodnił, że do podania nieprawidłowych lub niekompletnych danych doszło na skutek okoliczności niewynikających z zaniedbania lub świadomego działania strony. Jednak z treści art. 65 ust. 5 Prawa celnego wynika jednoznacznie, że to strona ma udowodnić okoliczności zwalniające ją z poboru odsetek. Skoro skarżąca takich dowodów nie przedstawiła, zarzut o naruszeniu przywołanego przepisu należy uznać za chybiony. W tej sytuacji Sąd uznał zarzuty skarg dotyczące naruszenia prawa materialnego za bezzasadne. Mając na uwadze powyższe Sąd, nie podzielając zarzutów skarg , na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargi oddalił.