III SA/Gd 292/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lutego 2018 r. [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty z dnia 12 października 2017 r. nr [...]. Decyzją z dnia 12 lutego 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 12 października 2017 r. w przedmiocie cofnięcia A. J. uprawnień do kierowania pojazdami. W skardze na opisaną decyzję A. J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wskazując, że wniosek jest uzasadniony okolicznościami sprawy. Do czasu bowiem rozstrzygnięcia skargi będzie pozbawiony uprawnień i w przypadku korzystnego rozstrzygnięcia okres pozbawienia uprawnień będzie już nie do cofnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżącego, to na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że wykonanie decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mogłoby mu wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został dostatecznie uzasadniony. Otóż skarżący wskazał jedynie, że wniosek jest uzasadniony okolicznościami sprawy. Do czasu rozstrzygnięcia skargi będzie bowiem pozbawiony uprawnień i w przypadku korzystnego rozstrzygnięcia okres pozbawienia uprawnień będzie już nie do cofnięcia. Zdaniem Sądu, z powyższego wynika, że skarżący nie podał, jaka - konkretnie - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki może wywołać wykonanie decyzji. Zatem przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a nie zostały w żaden sposób skonkretyzowane. Należy także zaznaczyć, iż kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji rozstrzygnięta zostanie przez Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. Na marginesie, należy podnieść, że zasadniczym celem cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych użytkowników drogi. W ocenie Sądu, wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami powinno być uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi i szczególnie uzasadnionymi. W innym przypadku podważona zostałaby istota i cel zatrzymania prawa jazdy oraz ustawowy obowiązek nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Konkludując, skoro więc skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez decyzję organu I instancji znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.