III SA/Gd 293/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej [...] z dnia 1 kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej postanawia odrzucić skargę. E. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na orzeczenie Sadu Dyscyplinarnego przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej [...] z dnia 1 kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ukarania karą dyscyplinarną nagany. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie zostało doręczone skarżącej w dniu 1 kwietnia 2009 r. (podpis skarżącej na orzeczeniu - akta administracyjne). Zaskarżone orzeczenie zawierało pouczenie, według którego "orzeczenie niniejsze jest ostateczne, w drodze nadzoru judykacyjnego ukaranemu i wyższemu przełożonemu służy na nie skarga, którą wnosi się bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia" Pouczenie to nie odpowiadało treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 123, poz. 1270 ze zm.). Sąd zauważa, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w niniejszej sprawie z dniem 2 maja 2009 roku i byłby zachowany gdyby skarga została wniesiona za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, czyli w niniejszej sprawie - Sądu Dyscyplinarnego przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej [...], bowiem skarżąca w dniu 30 kwietnia 2009 r. nadała w urzędzie pocztowym skargę na decyzję organu II instancji kierując ją bezpośrednio do Sądu. Sąd przekazał wprawdzie skargę niezwłocznie po otrzymaniu organowi ( w dniu 6 maja 2009 roku), lecz w aktualnym stanie prawnym uznać należy, że termin do wniesienia skargi nie został przez skarżącą zachowany. Z tych też przyczyn Sąd - na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę jako spóźnioną odrzucił. Sąd nie ma podstaw do przekazania skargi organowi, którego działania ona dotyczy, gdyż stosownie do przepisu art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) było to możliwe jedynie w okresie dwóch lat od wejścia w życie tej ustawy tj. od 1 stycznia 2004r. Podkreślić jednak należy, że powyższe uchybienie wynikało z błędnego pouczenia w decyzji co do sposobu wniesienia skargi. W myśl art. 112 kodeksu postępowania administracyjnego, błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Skarżąca ma zatem możliwość wraz z wniesieniem do sądu skargi za pośrednictwem właściwego organu, złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi i powołania się na powyższą okoliczność, jako stanowiącą o braku jej winy w uchybieniu terminu. Sąd zwraca uwagę, że w myśl art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.