III SA/Gd 295/04
WyrokWSA w Gdańsku2005-09-14
Skład orzekający: Arkadiusz Despot-Mładanowicz, Marek Gorski, Krzysztof Gruszecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może sprostować oczywistą omyłkę w operacie ewidencji gruntów i budynków polegającą na błędnej zmianie użytku działki, nawet jeśli skutkuje to zmianą postrzeganego przeznaczenia nieruchomości przez jej obecnych właścicieli?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo i obowiązek sprostować oczywistą omyłkę w operacie ewidencji gruntów i budynków, która została wprowadzona bez podstawy prawnej i prowadzi do niezgodności danych z rzeczywistym stanem prawnym lub decyzjami administracyjnymi. Ewidencja gruntów ma charakter informacyjny i nie stanowi prawa, a jej celem jest odzwierciedlenie stanu faktycznego i prawnego.Stan faktyczny
Skarżący nabyli działkę, która w operacie ewidencji gruntów została błędnie oznaczona jako budowlana (Bp) zamiast pierwotnego użytku rolnego (Ł IV). Błędna zmiana została wprowadzona przez geodetę bez podstawy prawnej. Prezydent Miasta, po stwierdzeniu błędu, decyzją przywrócił pierwotny zapis. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów postępowania, brak czynnego udziału strony oraz błędne zastosowanie prawa, twierdząc, że nabyli działkę jako budowlaną.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz, Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski ( spr.), Asesor WSA Krzysztof Gruszecki, Protokolant Anna Zegan, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. M., G. M. i I. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] z dnia 22 marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.
III SA/Gd 295/04
U z a s a d n i e n i e
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżoną decyzją, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 113 k.p.a. oraz 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) i § 44-47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta nr [...] o wprowadzeniu zmiany do operatu ewidencji gruntów m. G. polegającej na wykreśleniu w działce nr [...]K.M. 36 obręb W. K. zapisanej w księdze wieczystej [...] jako własność K. D. użytku Bp i przywrócenie stanu przed wprowadzeniem zmiany tj. wpisanie użytku Ł IV o powierzchni 1582 m2.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia 22 kwietnia 2003 r. Prezydent Miasta wyłączył z produkcji rolnej kompleks gruntów położonych na osiedlu B. w obrębie dzielnicy W. K., stanowiących własność K. D.. Do kompleksu przylegała działka nr [...] stanowiąca własność S. E. i jego żony, nie objęta ww. decyzją. Decyzja powoływała się na klasyfikację gleboznawczą gruntów z dnia 27 marca 2003 r., gdzie stwierdzono, iż działka nr [...] jako jedyna z badanych posiada gleby pochodzenia organicznego. K.D. zwrócił się do Prezydenta Miasta z prośbą o ujawnienie w ewidencji gruntów zmian wywołanych ustaleniami decyzji z dnia 22 kwietnia 2003 r. przedstawionych w załączonym wykazie zmian gruntowych sporządzonym przez geodetę J. R.. W wykazie zamian gruntowych zostały wyszczególnione 29 działek w tym nie odrolniona działka nr [...], oznaczona Bp. Organ przyjął wykaz i wprowadził zmiany użytków we wszystkich opisanych działkach w dniach 18-23 czerwca 2003 r.
Państwo E. w dniu 18 czerwca 2003 r. sprzedali działkę K.D. W § 10 aktu notarialnego Rep. A 6023/2003 nabywca zobowiązał się do przedłożenia bezpośrednio do sądu wypisu z rejestru gruntów wraz z wyrysem z mapy ewidencyjnej, co wskazuje, iż akt sporządzono bez dokumentów geodezyjnych służących do celów notarialnych i wieczysto-księgowych. Następnie ustalono, że do księgi wieczystej KW [...] do której przeniesiono przedmiotową działkę dotarły dokumenty geodezyjne wykonane po sporządzeniu aktu notarialnego i po wprowadzeniu błędnego zapisu w ewidencji gruntów (Bp). Kolejna sprzedaż działki nastąpiła w dniu 23 grudnia 2003 r. w częściach równych na rzecz trzech osób: H. M., I. K. i G. M..
Po stwierdzeniu błędu w operacie ewidencyjnym Prezydent Miasta decyzją z dnia 13 stycznia 2004 r. przywrócił pierwotny zapis dla przedmiotowej działki ŁIV - łąki.
Obecni właściciele działki odwołali się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zarzucając, że działkę nabyli w dobrej wierze jako działkę budowlaną, a decyzja organu I instancji narusza ich interes prawny. Ponadto nie brali czynnego udziału jako strony przedmiotowego postępowania administracyjnego. Wbrew przepisom, zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków dokonano bez wniosku ówczesnego właściciela tj. państwa E. oraz decyzji o zmianach.
Zdaniem organu odwoławczego zmiana użytku działki nr [...] w czerwcu 2003 r. została wywołana oczywistym błędem, który zaistniał w operacie ewidencyjnym bez udokumentowania. Wprowadzenie zapisu Bp doprowadziło do dezaktualizacji operatu ewidencyjnego i powstania sprzeczności pomiędzy rejestrem gruntów a dowodami zmian, w tym z decyzją z dnia 22 kwietnia 2003 r. o wyłączeniu z produkcji rolnej. Organ I instancji usuwając błędny zapis doprowadził do zgodności danych zawartych w operacie ewidencyjnym do czego zobowiązują go przepisy § 45-45 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z tymi przepisami do operatu można wprowadzić tylko prawdziwe, sprawdzone i udokumentowane dane z zachowaniem procedur przewidzianych w rozporządzeniu. Organ II instancji wskazuje, iż sprzeczność dokumentów była znana właścicielowi działki ponieważ z jego inicjatywy toczyło się postępowanie w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej. To on złożył wniosek o wprowadzenie zmiany w ewidencji, którego załącznikiem był wykaz rozbieżny z ustaleniami decyzji oraz uzyskał wypis z rejestru gruntów sprzeczny z ustaleniami decyzji Prezydenta Miasta, który następnie przekazał sądowi prowadzącemu księgi wieczyste.
Organ odwoławczy stwierdził, że ewidencja gruntów ewidencjonuje i zabezpiecza dokumenty określające grunty i ich właścicieli, lecz sama nie stanowi prawa. Dane zawarte w ewidencji mają przede wszystkim znaczenie informacyjne, bowiem ustawodawca nie wiąże z nimi domniemania zgodności z rzeczywistym stanem prawnym ani jakiegokolwiek innego skutku materialnoprawnego, co należy do istoty ksiąg wieczystych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku obecni właściciele przedmiotowej działki wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucili organowi naruszenie przepisów postępowania poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, nierozpoznanie wszystkich zarzutów odwołania, naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu oraz błędne ustalenie stanu faktycznego i niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego. W uzasadnieniu skarżący podnoszą, że organy administracyjne nie uwzględniły faktu, iż przed zakupem wskazanej działki Miasto wydało formalne dokumenty określające status działki jako budowlanej z funkcją mieszkaniową (aktualną mapę do celów ewidencyjnych, wypis z rejestru gruntów, zaświadczenie o przeznaczeniu terenu).
Skarżący kupili działkę o charakterze budowlanym. Zmiana jej przeznaczenia stanowi zmianę stosunku prawnego pomiędzy nimi a Urzędem Miasta i dlatego nie można mówić jedynie o sprostowaniu pomyłki. Organ odwoławczy nie ustosunkował się do błędów formalnych organu I instancji a polegających na:
- braku postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie decyzji,
- uniemożliwienie stronom czynnego udziału w postępowaniu,
- nie zaznajomienie stron z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego.
Skarżący uznają za niezrozumiałe podtrzymanie decyzji Prezydenta Miasta obarczającej ich skutkami błędów i niedopatrzeń ze strony Urzędu Miasta.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i stwierdził, iż argumenty skarżących sprowadzają się w istocie do jednego zarzutu, że nabywając przedmiotową działkę działali oni w przeświadczeniu o jej budowlanym charakterze. Nie ma to jednak żadnego znaczenia w postępowaniu administracyjnym a stanowi jedynie podstawę roszczeń cywilnoprawnych wobec zbywcy, dochodzonych przed sądem powszechnym.
W dniu 20 czerwca 2005 r. wpłynęło pismo procesowe skarżących uzupełniające zarzuty skargi. Ich zdaniem decyzja organu I instancji jest obarczona wadą nieważności, ponieważ została wydana przez organ niewłaściwy do orzekania w sprawie. Organ odwoławczy nie określił precyzyjnie jaki ustęp i punkt § 46 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków stanowi podstawę prawną decyzji, co mogło mieć wpływ na prawidłowość rozstrzygnięcia. Poza rozważaniami organu znalazła się istotna kwestia związana z ostatecznością decyzji o wyłączeniu gruntów z rolniczego użytkowania. Skarżący wnieśli o dopuszczenie dowodu z protokołu rozprawy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie z powództwa przeciwko K. D. zawisłej przed Sądem Okręgowym w Gdańsku Wydział I Cywilny pod sygn. akt I C 708/03 celem wykazania, iż w sprawie doszło do błędu organu orzekającego wywołanego bezpośrednio własnym działaniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Jest okolicznością bezsporną, iż w wyniku wniosku K. D. – uprzedniego właściciela przedmiotowej nieruchomości Prezydent Miasta decyzją z dnia 22 kwietnia 2003 r. Nr [...] stwierdził, iż grunty rolne położone w G. są wytworzone z gleb pochodzenia mineralnego i jako takie nie wymagają określenia warunków ich wyłączenia z produkcji rolnej. W decyzji tej nie wymienia się działki nr 28/3 oznaczonej w wykazie zmian gruntowych jako łąka klasy IV.
Pismem z dnia 6 czerwca 2003 r. K. D. powołując się na cytowaną wyżej decyzję Prezydenta Miasta, wnosił o wprowadzenie zmian do ewidencji gruntów.
Wykonując tę decyzję geodeta J. Re. bez podstawy prawnej zmienił użytek działki nr [...] z Ł IV na Bp. Oznaczało to możliwość zabudowy działki nr [...].
Tak zmienioną co do sposobu użytkowania działkę [...] łącznie z innymi działkami położonymi wzdłuż ul. [...] w G. zakupili H. M., I. K. i G. M. w jednej trzeciej części każdy aktem notarialnym z dnia 23 grudnia 2003 roku Repertorium A nr [...] sporządzonym przez notariusza P. R..
Dokonując zmian w ewidencji gruntów będących wynikiem zmiany właściciela nieruchomości zauważono, że działka [...] zmieniła swoje przeznaczenie bez podstawy prawnej najpewniej jak się wydaje w wyniku błędu geodety.
Żaden przepis prawa – ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 100, poz. 1086 – tekst jednolity z 2000 r.), Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. (Dz. U. Nr 38 poz. 454) w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie przewiduje formy sprostowania oczywistej omyłki.
Skoro zatem w wyniku błędu geodety bez podstawy prawnej wprowadzono do operatu ewidencji gruntów zmiany sposobu użytkowania działki [...] to Prezydent Miasta chcąc przywrócić prawidłowy stan zdecydował się na wydanie w trybie § 46 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, na wprowadzenie zmian do operatu ewidencji gruntów poprzez wykreślenie w działce [...] K.M.36 obręb W. K. użytku Bp i przywrócenie stanu przed wprowadzeniem zmiany tj. wpisanie użytku Ł IV. Taka zmiana przeznaczenia nieruchomości wykluczała możliwość zabudowy i sprzeczna była z intencjami skarżących, którzy kupili nieruchomość dla celów budowlanych.
Na żądanie Sądu Wydział Urbanistyki Urzędu Miasta przedstawił wypis i wyrys z miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego i rewaloryzacji G.-O. zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] z 30 listopada 1994 r. Ważność tego planu wygasła 31 grudnia 2003 r. Z planu tego wynikało, iż działka [...] położona jest w jednostce morfogenetycznej Nr VII. Główną funkcją terenu położonego w tej jednostce jest mieszkalnictwo i zabudowa siedliskowa.
Uczestniczący w rozprawie przed Sądem przedstawiciel Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] M. S. stwierdził, iż działka [...] położona w jednostce morfogenetycznej oznaczonej rzymską cyfrą VII przeznaczona jest pod budownictwo, jednakże aktualnie jest łąką klasy piątej i aby stała się działką budowlaną wymaga uprzedniego wyłączenia z produkcji rolnej.
Sąd analizując cały zebrany w sprawie materiał dowodowy uznał, iż ani zaskarżona decyzja ani poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa bowiem po pierwsze przywraca stan prawny udokumentowany, po drugie likwiduje błędnie dokonany bez podstawy prawnej wpis geodety zmieniający w sposób oczywisty przeznaczenie gruntu. Odwołując się do formy rozstrzygnięcia Sąd zauważa, iż dotychczas publikowane orzeczenia odnosiły się do stanu prawnego regulowanego dekretem z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów (Dz. U. Nr 6 poz. 32).
Pomocnym w sprawie był wyrok NSA z dnia 20 listopada 1998 r. sygn. II SA 914/98 opublikowany w wydawnictwie LEX poz. 41816 dopuszczający możliwość decyzyjnego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.
MK
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło