III SA/Gd 298/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Gorski Sędziowie: NSA Anna Orłowska WSA Alina Dominiak ( spr.) Protokolant sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2007 r. sprawy ze skargi E. Z. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia 28 maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz uchyla postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia 20 kwietnia 2007 r. nr [...]. Decyzją z dnia 28 lutego 2007 r. nr [...]Inspektor Sanitarny [...] uznał, iż brak podstaw do stwierdzenia u E. Z. choroby zawodowej – alergicznego nieżytu nosa wymienionego w pozycji 12 wykazu chorób zawodowych określonych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych , szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach. W uzasadnieniu organ wskazał, że z obu orzeczeń lekarskich sporządzonych w sprawie - i z orzeczenia nr [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w G. z dnia 31 maja 2006 r. , i z orzeczenia nr [...] Instytutu Medycyny Pracy Kliniki Chorób Zawodowych w Ł. z dnia 18 października 2006 r. wynika, że obserwacja skarżącej w kierunku alergicznego nieżytu nosa pochodzenia zawodowego wypadła negatywnie. Analiza narażenia zawodowego oraz rozpoznane u skarżącej jednostki chorobowe nie występują w związku przyczynowym z zajmowanymi przez nią stanowiskami pracy, nie dają więc podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Skarżąca odebrała odpis decyzji w dniu 13 marca 2007 r., a w dniu 28 marca 2007 r. złożyła od niej odwołanie. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny [...] na podstawie art. 134 k.p.a stwierdził, że odwołanie E. Z. od decyzji z dnia 28 lutego 2007 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Następnie decyzją z dnia 28 maja 2007 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny [...] – po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 28 lutego 2007 r. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał , że warunkiem stwierdzenia choroby zawodowej jest jej rozpoznanie, a ten warunek nie został spełniony. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję, nie zgadzając się z jej treścią. Wskazała na rozbieżności między opinią Instytutu Medycyny Pracy w Ł. a zaświadczeniem o jej stanie zdrowia wydanym w dniu 14 czerwca 2006 r. przez lekarza otolaryngologa i alergologa. Wskazała również na treść opinii sądowo – lekarskiej sporządzonej na zlecenie Prokuratury Rejonowej w S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. - (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzygając sprawę w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Art. 134 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Jak już wyżej wskazano organ odwoławczy rozpoznał odwołanie skarżącej, mimo że wcześniej wydał postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia tegoż odwołania. W takiej sytuacji niedopuszczalne było rozpoznanie odwołania przez organ odwoławczy, bowiem rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.)( tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 listopada 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1546/05, LEX nr 192588). Formą załatwienia sprawy przywrócenia terminu jest postanowienie, a takiego postanowienia brak w aktach administracyjnych. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 2 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Przepis art. 135 p.p.s.a. stanowi, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zauważyć należy, iż choć organ odwoławczy wydał postanowienie z dnia 20 kwietnia 2007 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania przez skarżącą od decyzji organu pierwszej instancji, to w aktach administracyjnych znajduje się wniosek skarżącej z dnia 19 kwietnia 2007 r. o przywrócenie terminu, czyli z daty wcześniejszej, niż postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji Sąd uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia 20 kwietnia 2007 r. o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. Rzeczą organu odwoławczego będzie rozpoznanie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] organu pierwszej instancji z dnia 28 lutego 2007 r.