III SA/Gd 3/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na akt Prezydenta Miasta S. z dnia 3 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie umieszczenia na liście osób oczekujących na oddanie w najem lokalu mieszkalnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. B. P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku akt Prezydenta Miasta S. z dnia 3 października 2018 r. ([...], którym organ odpowiedział na odwołanie skarżącej od decyzji komisji powołanej do przeprowadzenia weryfikacji wniosków i wyłonienia rodzin kwalifikujących się do przyznania lokali mieszkalnych stanowiących własność miasta S. W skardze na powyższy akt skarżąca zawarła wniosek o zabezpieczenie roszczenia objętego skargą poprzez nakazanie organowi zawieszenia procedury przyznawania lokali przy ul. [...] 2 - 4 i [...] 29 w S. do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi i wydania przez Prezydenta Miasta S. lub przez powołaną przez Prezydenta komisję weryfikacyjną rozstrzygnięcia o zakwalifikowaniu skarżącej w poczet osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta S. - odnosząc się do złożonego wniosku - podniósł, że skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek okoliczności uzasadniających złożony wniosek Ponadto żądanie skarżącej zmierza do zawieszenia regulacji zawartych w akcie prawa miejscowego udaremniając tym samym realizację jednego z zadań własnych gminy. W związku z tym złożony przez skarżącą wniosek nie powinien zostać uwzględniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Mając na uwadze wskazaną regulację podkreślić należy, przedmiotem udzielenia tzw. ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się bowiem do wykonania te spośród aktów, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Cechy tej nie mają m.in. akty odmawiające uwzględnienia żądania strony (zob. w tej materii m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2014 r.; sygn. akt II OZ 796/14; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o "[...] zabezpieczenie roszczenia objętego skargą poprzez nakazanie organowi zawieszenia procedury przyznawania lokali przy ul. [...] 2 - 4 i [...] 29 w S. do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi i wydania przez Prezydenta Miasta S. lub przez powołaną przez Prezydenta komisję weryfikacyjną rozstrzygnięcia o zakwalifikowaniu skarżącej w poczet osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego [...]". Oceniając treść powyższego żądania w świetle regulacji zawartej w art. 61 § 3 p.p.s.a. uznać należało, że przedmiotowy wniosek dotyczy w swej istocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, który jest aktem o charakterze odmownym. Oczywistym jest przy tym wskazanie, że sąd administracyjny nie ma kompetencji aby nakazywać organowi zawieszenie procedury przyznawania lokali mieszkalnych do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi i wydania przez organ lub przez powołaną przez organ komisję rozstrzygnięcia o zakwalifikowaniu skarżącej w poczet osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego. Podkreślić należy, że zaskarżony akt Prezydenta Miasta S. nie nadaje skarżącej żadnego uprawnienia ani też nie nakłada na skarżącą jakiegokolwiek obowiązku. Wyjaśnia natomiast, że organ w odpowiedzi na odwołanie skarżącej od rozstrzygnięcia komisji weryfikacyjnej nie znalazł podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska odnośnie umieszczenia skarżącej na liście osób oczekujących na oddanie w najem lokalu mieszkalnego. Zdaniem Sądu, zaskarżony akt nie wywołuje żadnego skutku materialnoprawnego, a więc w stosunku do skarżącej trudno mówić o potencjalnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i to niezależnie od tego, że skarżąca w żaden sposób swojego wniosku nie uzasadniła (zob. w tej materii m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt I OZ 442/18; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy zaś zaakcentować, że udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej, winno być wykazane przez wnioskodawcę (zob. szerzej w tej materii: I. Makaruk, Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zagadnienia wybrane, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego, nr 3/2016, s. 81 i n.). Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżącego, to właśnie na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.